شیوه های رفع تعارض

شیوه های رفع تعارض

روش های رفع اختلاف:

وقتی اختلاف تخریب کننده یا غیر کارکردی باشه بر اثر بخشی سازمانی اثر منفی می گذارد. بنابراین کارایی باید انجام شه تا اختلاف به یه سطح قابل قبول  برسد. استفاده از روش های قانونی در زیر باعث رفع اختلاف می شه:

2-19-1- اهداف گسترده مشترک:

هدفیه که موردقبول دو یا چند واحد، و اونقدر جالب توجه و جذاب باشه که نتونه تنها از راه اجرا منابع یه واحد به تنهایی محقق شه. این هدف بی مساعدت و مشارکت همه واحدها نمی میتونه انجام بشه. این اهداف باید از راه مجبور کردن دو طرف ناراضی به کار کردن با همدیگه، و به شکل دوطرفه محقق شه.

2-19-2- کاهش وابستگی دو طرفه بین واحدها:

موقعی که وابستگیای دو طرفه و یه  طرفه باعث تعارضاتی می شن. کاهش این وابستگیا باید به عنوان یه راه حل  ممکن در نظر گرفته شه (رابینز، 1381: 374-370).

2-19-3- پیشرفت منابع:

موقعی که پیش بینی می شه کم پیدا بودن، یه جور اختلاف ایجاد می کند، راحت ترین روش واسه حل اون و راه حلی

که دو طرف اختلاف رو راضی  کند اینه که منابع در دسترس پیشرفت داده شن.

2-19-4- حل مسأله به شکل دو طرفه:

حل مسأله به شکل دو طرفه به عنوان معتبر ترین  روش واسه حل اختلاف بین گروهی پیشنهاد شده. این فن دو طرف اختلاف رو مجبور می سازد که واسه بحث دور و بر موضوعای مورد اختلاف روبروی هم قرار گیرند و مسئولیت مشترک حل اختلاف رو به عهده گیرند.

2-19-5- اختیار رسمی[1]:

اختیاری که ما بالا بر دو طرف درگیر داره خیلی مهمه.

مطلب مرتبط :   سایت دوفانوس

2-19-6- افزایش روابط دوطرفه:

در صورت مساوی بودن بقیه شرایط، رفت و امد بیشتر افراد با همدیگه به احتمال زیاد باعث می شه که اونا منافع و پیوندهای مشترکی رو بیابند که می تونن همکاری رو آسون کردن کنن (رابینز، 1381: 375).

2-19-7- معیارا و سیستمای پاداش کامل سازمان:

اگه فرق در ارزشیابی و پرداختا باشه ایجاد اختلاف می کند، مدیریت باید معیارهایی واسه کارکرد مورد نظر قرار بده که واحدها طبق همکاری شون مورد ارزشابی قرار گیرند و پرداخت بر این پایه صورت گیرد.

2-19-8- ترکیب واحدها اختلاف:

پیشنهاد پایانی واسه حل اختلاف اینه که واحدهای مخالف مرزهای خودشو گسترش دهند منبع باعث اختلاف رو  جذب کنن (رابینز، 1381: 376).

  1. 66. Formal authority
Close Menu