پایان نامه با واژهای کلیدی
جبران ضرر، حقوق فرانسه، دادگاه صالح

پایان نامه با واژهای کلیدی جبران ضرر، حقوق فرانسه، دادگاه صالح

قراردادها و قوانین اختصاصی عقد اجاره مراجعه کرد. جمع مواد 477 قانون مدنی302 با ماده 486303 از همون قانون خوب نشون می ده که مالک موظّف به نگهداری عین مستأجره در حالتیه که بتونه همیشه واسه ارائه منفعت مورد نظر آماده باشه. تأمین قابلیّت دریانوردی کشتی ناظر به آماده نگه داشتن کشتی واسه انتفاع مقرّره و تعهّد مؤجر به تأمین اون در طول سفر یا مدّت قرارداد رو باید جزء قوانین عمومی قراردادها قلمداد کرد. بنابراین استدامی بودن شرط قابلیّت دریانوردی نه که بر خلاف قانون و در جهت تأمین مصالح مستأجر در قرارداد اجاره کشتی نیس، بلکه خود حکمیه که در راه احکام عمومی قراردادها قرار گرفته است304.
دیگه در همه نظامها و سیستمهای حقوقی به عنوان یه اصل پذیرفته شده که هر بعضی وقتا در اثر نبود قابلیّت دریانوردی، خسارتی به جنس یا مستأجر وارد شه، مؤجر در این مورد مسؤولیّت مفروض داره. فرقی هم با اثبات اینکه ضرر وارده به دلیل تقصیر او نمیباشد، در اصل جبران ضرر ایجاد نمیشه و نامبرده موظّف به جبران ضرر است305.
مبحث دوّم: تعهّدات مستأجر
گفتار اونّل: تعهّد مستأجر در قرارداد اجاره سفری
میشه سه تعهّد اصلی رو واسه مستأجر در این نوع از قرارداد اجاره کشتی شمرد: پرداخت اجارهبها در موعد مقرّر، بازگرداندن سالم کشتی پس از انقضاء قرارداد و تخلیه و بارگیری کشتی در مهلت پیشبینی شده306. دو تعهّد اول که تعهّداتی عام بوده و شامل بقیه انواع قرارداد اجاره کشتی میشوند. امّا تعهّد به رعایت مهلت واسه بارگیری و تخلیه، تنها به قرارداد اجاره کشتی از نوع سفری، اختصاص داره. مستأجر در این نوع از قرارداد موظّفه که درزمان روزهای بارگیری و تخلیه، مثل اینکه در قرارداد مقرّر شده یا عرفاً مشخّص شن، این کارا رو انجام دهد. در بقیه انواع اجاره کشتی، هیچ مدّتی واسه بارگیری و تخلیه تعیین نمیشه و زمان تنها واسه مستأجر دارای اهمیّته. او باید در طول مدّت قرارداد اجاره کشتی، بتونه عملیّات بارگیری، انجام سفر و تخلیه رو بر عهده بگیره و واسه مؤجر فرقی نخواد داشت که کشتی واسه مدّت معیّن در سفر باشه یا بخش اعظمی از اون رو صرف بارگیری یا تخلیه نماید307.
در تعریف روزهای بارگیری و تخلیه میشه گفت: مدّت مجازیه که طبق اون مستأجر موظّفه که درزمان اون عملیّات مربوط به بارگیری و تخلیه رو انجام دهد و تموم کرد.
مدّت مجاز بارگیری و تخلیه، ممکنه در قرارداد اجاره کشتی درج شده باشه که در این صورت مدّت مجاز قراردادی هستش. ممکنه مدّت زمان مجاز واسه بارگیری و تخلیه در قرارداد پیشبینی نشده باشه که در این صورت مدّت مجاز رو طبق عرف بندر بارگیری یا تخلیه، نوع جنس و تعداد انبارهای کشتی مشخّص میشه.
تمایل دو طرف در قرارداد اجاره سفری بر اینه که در تعیین تعهّدات مستأجر شبیه تعیین تعهّدات دارنده بارنامه در قرارداد باربری عمل شه. واسه رسیدن به این منظور سعی میشه که همون شروط و تعهّدات زیر بارنامه رو در قرارداد اجاره کشتی از نوع سفری پیشبینی کنن. یا به باعث یه قید برتر308 کارا قرارداد خودشو پیرو کارا کنوانسیون بروکسل راجبه حمل و نقل بارنامهای قرار دهند. اینطوری رابطه مالک کشتی با دارنده بارنامه در قرارداد باربری، به رابطه بین مستأجر و مؤجر در قرارداد اجاره کشتی از نوع سفری که اینجور شروطی رو پذیرفتهه، تسرّی پیدا میکند. حتّی بعضی وقتا دیده شده که در قراردادهای اجاره کشتی، شرط میشه که مستأجر بعد از بارگیری و درزمان سفر از هر گونه تعهّدی مبرّی است309.
گفتار دوّم: تعهّدات مستأجر بقیه قراردادهای اجاره
میشه دو تعهّد اصلی رو واسه مستأجر در انواع قرارداد اجاره شمرد: پرداخت اجارهبها در موعد مقرّر، بازگرداندن سالم کشتی پس از انقضاء قرارداد.
الف) پرداخت اجاره:
معمولاً پرداخت کرایه به شکل واحد وقتی، مثل روز، ماه، و اتفاقاً سال مشخّص میشه و محموله کشتی مبنای آزمایش کرایه میباشد310.
ب) بازگرداندن کشتی
مستأجر موظّفه پس از پایان قرارداد، کشتی رو در بندری که از مرجر تحویل گرفته، تحویل دهد. مگه اونکه در قرارداد مکانی دیگه واسه اجرای تعهّد تحویل کشتی به مؤجر، تعیین شده باشه. مستأجر باید کشتی رو در همون وضعیّتی که از مؤجر تحویل گرفته، تحویل دهد. البته طبیعت وسایل مادی اینه که با گذشت زمان مستهلک میشوند. بنابراین تا وقتی که مستأجر به طور عادی از منافع کشتی بهره مند میشه، نمیتوان نتیجه استهلاک کشتی با گذشت زمان رو بر او مجبور کرد. امّا هنگامی که استفاده غیر عادی از کشتی میانگین استهلاک اون رو بالا ببرد، مستأجر نسبت به اون استهلاک در برابر مؤجر مسؤول است311.
در حقوق فرانسه هر بعضی وقتا مستأجر از هر یه از تعهّدات بالا سرپیچی کنه و عهد شکنی نامبرده آشکار شه، مؤجر مختار هستش که اجبار نامبرده رو به انجام تعهّدات بخواد یا از دادگاه صالح خواستار فسخ قرارداد شه. همچنانکه می دونیم فسخ قرارداد در این سیستم حقوقی یه عمل قضاییه و دادرس در صورت ارائه دادخواست به موضوع رسیدگی و پس از گرفتن شرایط فسخ حکم اون رو صادر خواهد نمود312.
در حقوق ایران، ارائه راه حل با سختی روبروست چون برابر اون، تخلّف از تعهّدات اصلی باعث حق فسخ واسه متعهّدله نیس. بلکه اول باید اجبار متعهّد رو به اجرای تعهّدات خواسته کرد و اگر متعهّد خود واسه اجرای تعهّدِ خود قیام نکرد و امکان انجام اون به هزینه متعهّد توسّط شخص دیگه هم امکان نداشت، در این حالت به عنوان آخرین راه حل، حق فسخ قرارداد واسه متعهّد له پیشبینی شده. امّا در مقابل تخلّف از شرط فعل فرعی که به شروط علاوه بر عقد معروفیت دارن باعث حق فسخ واسه متعهّدلهه. با این حال خاطر به ملاک ماده 240 قانون مدنی میتواند راه گشا باشه. در این ماده میخوانیم: “اگه بعد از عقد انجام شرط ممتنع شه یا معلوم شه که بین العقد ممتنع بوده، کسی که شرط به نفع اون شده اختیار فسخ معامله رو داره، مگه اینکه خودداری مستند به فعل مشروطله باشه”. چون هر بعضی وقتا خودداری رو وصف تعهّد بگیریم علّت اون میتواند هر چیزی مثل عمل مشروط علیه باشه. بنابراین هر بعضی وقتا ممتنع شدن شرط، به عنوان تعهّد فرعی بتونه مجوّز فسخ باشه، ممتنع شدن تعهّد اصلی حتّی اگه مستند به فعل مشروط علیه باشه به راه اولی خواهد تونست اینجور جوازی رو واسه متعهّدله محقّق سازد. البته در شرط فعل این خودداری باید با رعایت مواد 237 تا 239313 قانون مدنی اثبات شه. با این حال نظر کسائی که با خاطر به زیر ماده 496 قانون مدنی خیار فسخ رو در مورد شروط مندرجه از تاریخ تخلّف ثابت میدونن در اجاره کشتی از پذیرش بیشتری بهره مند است314.
فصل دوّم: اثر قوّه قاهره بر تعهّدات و مسؤولیّت دو طرف قرارداد اجاره کشتی
در اول یادآوری این نکته لازم به نظر میرسد که متعهّد با نقض عهد در قرارداد، مسؤول خیال میشه مگه اونکه ثابت کند نبود انجام تعهّد به دلیل علّت خارجی بوده و نمیتوان به اون مربوط کرد. نهاد قوّه قاهره وقتی نقض عهد رو توجیه میکند که حادثهای خارجی، غیر قابل پیشبینی و غیر قابل خودداری، مانع انجام تعهّد شه. اگر قوّه قاهره مانع دائمی بر سر راه اجرای تعهّدات مندرج در عقد باشه، باعث معافیّت از مسؤولیّت، اجرای ضمان معاوضی و پس اون، انفساخ عقده و هر یه از دو طرف مسؤول جبران ضرر وارده به خود خواهند بود. بنابراین هیچ یه از اونا نمیتوانند از طرف دیگه جبران ضرر وارده به خودشو مطالبه کنن.
در قرارداد اجاره هم با توجه به مقدّماتی که بیان شد، هزینه نگهداری کشتی و آمادهسازی اون بر مؤجر بار میشه و هزینه نگهداری جنس و بارگیری اون به طور قطع بر عهده مستأجر است315.
مبحث اونّل: اثر قوّه قاهره بر تعهّدات و مسؤولیّت در حقوق داخلی
با توجه به فرق بین قرارداد اجاره کشتی از نوع سفری و اجاره کشتی از انواع دیگه، پسندیدهه که مطالب این مبحث رو در دو گفتار جداگونه بررسی کنیم. چون همونطور که پیش از این اشاره شد فرق اجاره سفری نسبت به بقیه اجارهها در میزان بیشتر تعهّدات بر عهده گرفته توسّط مؤجره. چون در قرارداد اجاره سفری بر خلاف بقیه اجارهها هر دو مدیریت دریانوردی و بازرگانی بر عهده مؤجره. در گفتار اول به اثر قوّه قاهره بر تعهّدات به دلیل قرارداد اجاره کشتی از نوع سفری و در گفتار دیگه به اثر اون بر تعهّدات به دلیل قرارداد اجاره در انواع دیگه پرداخته میشه.
گفتار اونّل: در اجاره سفری
برابر اصل مسلّم و پذیرفته شده در همه نظامها و سیستمهای حقوقی اگر تعهّد یکی از دو طرف بر اثر مواردی که خارج از اراده اونا، غیرقابل پیشبینی و خودداری باشه انجام ناپذیر شه، طرف مقابل هم از انجام تعهّد وابسته آزادی مییابد. اجرای این قانون در قرارداد اجاره کشتی هم امکان پذیره و کلی اثر اون رو میشه در تعهّد مستأجر مبنی بر بارگیری و تخلیه در مهلت مقرّر نگاه کرد.
الف) اثر قوّه قاهره بر تعهّدات مستأجر:
اگر اجرای تعهّد مستأجر در مورد عملیّات بارگیری و تخلیه در اجاره سفری، به خاطر بروز حوادثی که خارج از اراده متعهّده و قابل پیشبینی و پیشگیری نباشه، به طور دائم نشدنی شه، قرارداد منفسخ میشه. اگر این محال بودن موقّت باشه و در زمان جریان زمان مجاز بارگیری یا تخلیه روی داده باشه باعث تعلیق زمان مجاز میشه. البته اوصاف لازم واسه تشخیص قوّه قاهره به شکل عام مجموعی مدّ نظره و دادگاهها در گرفتن اون با وسواس و دقّت عمل خاصّی عمل میکنند. با این حال حوادث طبیعی مثل سیل و زلزله و… و حوادث دیگه چون جنگ و دستور مقامات بندری و اعتصاب که دارای عناصر سهگانه بالا باشن باعث تعلیق جریان زمان تخلیه و بارگیری خواهد شد316.
در صورتی که در قرارداد شرطی درباره قوّه قاهره وجود داشته باشه، قوانین عمومی مربوط به قوّه قاهره در حدودی که با شرط مورد نظر برخورد نداشته باشن اجرا خواهد شد317. واسه شناسایی این حدود باید به نوع و ماهیّت شرط توجّه کرد. به عنوان یه قانون کلّی در تفسیر این دسته از شروط میشه گفت معنایی رو باید واسه این شروط در نظر گرفت که بتونه قوانین عمومی مربوط به قوّه قاهره رو عوض کنه. وگرنه باید اقدام دو طرف در درج شرط رو بیهوده و بیمعنا تلقّی کرد. بعضی وقتا یه شرط ممکنه همه کارا قوّه قاهره رو بر عهده مستأجر بزاره که در این حالت تنها جا به جایی خطر اتّفاق افتاده. بعضی وقتا شرطی که دو طرف در قرارداد گنجاندهاند نه که قوانین عمومی مربوط به قوّه قاهره رو از بین نمیبرد بلکه به نوبه خود باعث پیشرفت قوّه قاهره میشه به نحوی که مستأجر میتواند به تعلیق زمان مجاز بارگیری یا تخلیه در مواردی خاطر کند که در شرایط عادی واسه او امکانپذیر نبوده است318. به خاطر این بررسی دقیق برخی از این شروط لازم به نظر میرسد.
1) شرط Weather Permitting:

مطلب مرتبط :   منبع پایان نامه ارشد درموردسم‌پاش، دبی، نازل‌ها
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu