تحقیق رایگان درباره
مجازات اسلامی

تحقیق رایگان درباره مجازات اسلامی

دانلود پایان نامه

ی فرد شدت یابد و به خاطر ی اون هزینه هایی بر مریض متحمل شه دکتر مسئول شناخته میشه و باید از عهده ی خسارات برآید و حتی در صورتی که بین دکتر و مریض قراردادی منعقد شده باشه و دکتر به تعهدات خود عمل ننماید مریض حق داره حق الزحمه تعیین شده رو استرداد کند.
دسته ی دیگری از ضرر که در مقابل ضرر مادی قرار می گیرد ضرری معنوی ست که پس صدمه به آبرو ، آبرو، احساسات، احساسات و اعتبار شغلی و شخصی فرد به وجود می آید و بر خلاف ضرر مادی قابل آزمایش به پول نمی باشه مثل فروشنده ای که با فروش کالای معیوب معروفیت تجاری خودشو از دست میده اما این ضرر ممکنه همراه با ضرر مادی باشه به طور مثال شخصی که در اثر تصادف رانندگی زیبایی و قدرت خودشو از دست داده علاوه بر مجبور هزینه های درمان از نظر روانی هم دچار درد و رنج شده و تاوانی که در این مورد پرداخت می شه “غرامت درد” است و اگه در اثر این تصادف فرد از انجام برخی فعالیتا ضعیف شده باشه باید زیانای وارده از این حیث هم به اون پرداخت شه.
قابل جبران بودن یا غیر قابل جبران بودن ضرر معنوی مسئله ایه که باعث بروز اختلاف در بین حقوقدانان گردیده، گروهی از این حقوقدانان به دلایلی مثل غیر قابل تقویم بودن، نبود تعیین دقیق میزان ضرر و غیر اخلاقی بودن پرداخت پول در ازای صدمه به احساسات و روح انسان، این قسم از ضرر رو غیر قابل جبران دانسته ان اما بعضیا دیگه از حقوقدانان نظر گروه اول رو به خاطر نبود قطعیت دلایل اونا رد کرده و فکر می کنند هدف مسئولیت مدنی بازگرداندن زیان دیده به وضع سابقه نه از بین بردن ضرر، واسه همین عواملی مثل سخت بودن ضرر نباید باعث ندیده گرفتن اون شه چون این آزمایش هر چند سخت اما امکان پذیره و از طرف دیگه مطالبه کردن پول در برابر احساسات پایمال شده همیشه خلاف اخلاق نیس و در مواردی با هدف آرامش خاطر شخص زیان دیده یا بازماندگان اون صورت می گیرد و ً موافق با عرف و اخلاقه.
روش قضایی فرانسه در سال 1832 جبران ضرر معنوی به راه پولی رو به عنوان یه اصل ثابت موردقبول قرار داد و حقوق ایران هم به باعث ماده 10 قانون مسئولیت مدنی و ماده 171 قانون اساسی و ماده 58 قانون مجازات اسلامی مصوّب70 این ضرر رو پذیرفتهه.


واسه دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،جلسه مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می تونید به سایت  40y.ir  مراجعه کنین
رشته حقوق همه گرایشا : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه خیلی بزرگی از مقالات و پایان نامها درج شده که قسمتی از اونا به شکل رایگان و بقیه واسه فروش و دانلود درج شده ان

همونطور که قبلاً اشاره شد قانون آیین قضاوت کیفری قبلی درباره زیان معنوی ساکت بود اما در بند 2 ماده 9 قانون آیین قضاوت کیفری جدید ضرر معنوی پذیرفته شده و برابر با این ماده ضرر معنوی دو قسم کسر آبرو و اعتبار افراد یا صدمات روحیه.
منظور از کسر آبرو و اعتبار اینه که به حکم عقل ،آیات و روایات و اجماع توهین به افراد و هتک آبرو اونا ممنوع هو در صورت ورود صدمه به آبرو افراد، ضرر باید جبران شه. قانونگذار در ماده58 قانون مجازات اسلامی مصوّب70 هتک آبرو و اعتبار رو به عنوان یکی از اقسام ضرر معنوی پذیرفته بود و بیان می داشت که هروقت قاضی در اثر اشتباه یا تقصیر خود به آبرو کسی صدمه وارد کنه زیان دیده حق مطالبه ضرر رو داره و هم در ماده 10 قانون مسئولیت مدنی و ماده 648 قانون مجازات اسلامی مصوّب 70 و 92 و ماده 697 قانون مجازات اسلامی مصوّب 70 به این اشاره کرده و ضمنا در ماده 4 آیین نامه انتظامی رسیدگی به تخلفات صنفی و حرفهای پزشکی تصریح شده که پزشکان حق افشای اسرار مریض رو جز به باعث قانون ندارن چون بخش اصلی رابطه ی بین مریض و دکتر اعتماده مریضی که از روی مجبوری و اضطرار واسه حفظ سلامتی خود و بقیه اسرار خود رو واسه دکتر بازگو می کنه انتظار حفظ اونا رو از دکتر داره.
نوع دیگری از ضرر معنوی که در قانون آیین قضاوت کیفری به وسیله قانونگذار به اون اشاره صدمات روحیه بدین معنی که ضرر معنوی علاوه بر هتک آبرو و آبرو می میتونه به شکل آسیب روحی ظهور و بروز کنه مثلاً بیریخت و کریه شدن صورت فردی و یا غم از دست دادن یکی از اعضای نزدیک خونواده احساسات و احساسات افراد رو جریحه دار کنه و یا در مورد مریضی که به خاطر مریضی دچار صدمات روحی شه در این صورت مریض می میتونه ضرر وارده رو مطالبه کرده و اگه به خاطر ی ضرر وارد شده تندً فوت کنه وارثان او از جهت آرامش خاطر می تونن مبلغی رو از عامل زیان بگیرن خسارات معنوی و مادی ممکنه با هم محقق شه که در این صورت زیان دیده می میتونه جبران هردوگونه ضرر رو بخواد.
دسته سوم ضرر، ضرر بدنی نامیده می شه و به خسارتی گفته می شه که زندگی انسان رو تهدید کند و باعث مرگ اون شه یا فقط سلامت و تمامیت جسمی اون رو به خطر بندازه مثل زخم یا مریضی یا مشکل در اعضا یا از کارافتادگی. ضرر بدنی ترکیبی از ضرر مادی و معنویه و هردو چهره رو داراس بدین معنا که از طرفی به جسم شخص زیانی وارد می کند و به دنبال اون هزینه های پولی بر فرد مجبور می کنه و از طرف دیگه از نظر روانی فرد رو دچار آسیب می سازد. در اعلامه جهانی حقوق بشر اومده هر انسانی دارای حق برخورداری از زندگی، آزادی و امنیت شخصیه واسه همین هر نوع آسیب به جسم و شخصیت انسان مخالف با نظم عمومی و صلح جهانیه.
در صدمات بدنی آزمایش ضرر به خاطر دخالتِ حدس و فکر در اون خیلی سخته مثلاً در یه حادثه رانندگی که باعث شکستگی استخوان یا ضربه مقوی به غیر شده تعیین کردن مشکلات اون به طور قطعی کار دشواریه و خیلی آسون ممکن نیس.

بند سوم: شرایط ضرر قابل مطالبه
یکی از ارکان اساسی تحقق مسئولیت مدنی – قرارادادی یا قهری- ورود ضرره. اگه ضرر اوصاف و شرایطی داشته باشه قابل مطالبه هاین شرایط عبارته از مسلم بودن، مستقیم بودن، نبود جبران ضرر و قابل پیش بینی بودن ضرر .
اولین شرطی که واسه قابل مطالبه بودن ضرر لازم و ضروریه مسلم بودن ضرره که باید از طرف خواهان اثبات شه چون اصل نبود مسئولیت پایبند هستش. ضرر مسلم و قطعی ضرریه که بی شک در اثر عمل مضر به فردی وارد شده و احتمال ورود اون زیاد باشه خواه ضرر مادی باشه خواه معنوی. زیان دیده واسه ضرر غیر مسلم و احتمالی به خاطر نبود وجود رابطه سببیّت بین فعل مضر و ضرر وارد شده نمی میتونه اقامه دعوا کنه. میشه گفت مهم ترین شرط مطالبه ضرر قطعیت و مسلم بودن اینه اما باید به این نکته هم توجه داشت که اثبات شرط مسلم بودن در خسارات آینده به خاطر نسبی بودن امر حتمیت در اون سخت تر از خسارات گذشته چون همیشهً در حال تغییره.
ممکنه فردی فرصت جلوگیری از اتفاق و یا گسترش ضرر رو داشته باشه اما به خاطر اشتباه و خطای دیگری این فرصت از دست برود سوال اینه که قانوناً فرصت از دست رفته ضرر حساب می شه؟ و اون فرد از پایهً می میتونه به خاطر فرصت از دست رفته از وارد کننده ضرر مطالبه ضرر کنه؟ مثلاً شخصی که در کنکور ورود به دانشگاه ثبت نام نموده و آماده رقابت شده در روز امتحان در اثر تصادف مصدوم شده و از شرکت در امتحان محروم می شه و شانس قبولی در دانشگاه رو از دست میده.
همونطور که در بحث اقسام ضرر بیان گردید ضرر به دو قسم ضرر مادی و معنوی تقسیم شده ضرر مادی، ضرریه که بر جسم یا ثروث یا بدن انسان وارد می شه و بنابراین محسوس و قابل لمسه و در مقابل ضرر معنوی مربوط به احساسات و آبرو و آبروی انسان بوده و غیر پولی و غیر محسوسه. فرصت از دست رفته رو نمیشه ضرری غیر از این دو دونست یعنی یا باید ضرر مادی باشه یا معنوی و علاوه بر اون همونطور که اشاره شد یکی از شرایط مهم ضرر قابل مطالبه، مسلم بودن اینه در صورتی که بخش اصلی از دست رفتن فرصت “احتمال” است بدین معنا که به واقعیت پیوستن اون در آینده محتمله و بنابراین فرصت از دست رفته ضرری محتمل و غیر واقعی و غیر مسلمه. گرچه که از دست رفتن فرصت در حقوق برخی کشورها مثل فرانسه ضرر شناخته شده و اون رو قابل مطالبه می دانند اما در مقابل در برخی از کشورا مثل آلمان، سوییس و اتریش این نظریه رد شده در حقوق ایران و روش قضایی به این موضوع پرداخته نشده در فقه هم از دست رفتن شانس رسیدن به منفعت ضرر حساب می شه و افزون بر اون ضرر در فقه محدود به دو نوع خاص از ضرر مادی و معنوی نشده و اونی که مورد توجه آنهاست جبران ضرره یعنی کلیه خسارات و زیانای وارده به دیگریه خواه ضرر مادی،خواه معنوی، خواه فرصت از دست رفته باشه.
بنابراین میشه نتیجه گرفت که دو ایراد مسلم بودن ضرر و رابطه سببیّت در ضرر به دلیل فرصت از دست رفته وجود داشته و قبول اون بعلت نبود ورود ضرر مادی و معنوی خاصی به انسان و قطعی نبودن ورود ضرر دشوارست شانس یا فرصت از بین رفته باید قطعی و مسلم بوده، بدین معنی که فرصت از دست رفته واقعاً و به طور قطعی باعث ورود ضرر و ایجاد اون شده باشه و افزون بر اون دست یافتن به اون در عرف قابل پیش بینی باشه.
قانونگذار در قانون مجازات اسلامی مصوّب 70 و 92 فقط به خسارات مادی و معنوی اشاره کرده و علاوه بر اون هر فعل و ترک فعلی که قانون واسه اون مجازات تعیین کرده باشه جرم حساب می شه و قبول فرصت از دست رفته بعنوان یکی از اقسام ضرر، با اصل قانونی بودن جرم و مجازات منافات پیدا می کند. و افزون بر اون، این به مقتضای اصل برائته که هیچکی رو نباید ضامن و مسئول دونست مگه اینکه اشتغال ذمه او ثابت و قطعی باشه و با احتمال در ورود ضرر و زیان نمیشه به جبران ضرر حکم داد.همونطور که بیان شد قطعیت یکی از ارکان اساسی مطالبه خسارته در صورتی که فرصت از دست رفته ضرری محتمل بوده و باقطعیت و اطمینان زیاد نمیشه گفت که فعلِ کننده کار به زیان دیده ضرر وارد کرده و تبعاً رابطه سببیّت هم مسلم و قطعی نبوده و ضرر به دلیل تفویت فرصت قابل مطالبه نخواد بود.
شرط بعدی قابل مطالبه بودن ضرر اینه که ضرر به طور مستقیم از عمل زیان زننده نشأت گرفته باشه به بیان دیگه خسارتی که به خاطر امر دیگری ایجاد شه و نزدیک ترین رابطه رو با ضرر وارد شده داشته باشه ضرر مستقیمه یعنی بین ضرر و فعل مضر عامل امر دیگری وجود نداشته باشه و ضرر از اون عمل محقق شده باشه مثل ضرر وارده به اتومبیل در اثر تصادم با اتومبیل دیگه.
ضرر اگه با واسطه و بطور غیر مستقیم وارد شه زیان دیده حق مطالبه ضرر رو به خاطر مسلم نبودن رابطه سببیّت نخواد داشت چون نمیشه با قطعیت گفت که این ضرر از فعل خوندهمحقق شده واسه مثال شخصی در حادثه رانندگی آسیب می بیند دادگاه به ضرر شکستن استخوان و بیکاری موقت اون حکم میده پس از چندی مشکلات جسمی و روانی به دلیل اون آسیب بروز می کند و باعث از کار افتادگی همیشگی زخمی می شه، همسرش طلاق می گیرد خونواده و دارایی اش بر باد میره و به بد بختی می افتد ولی تموم این تیره بختیا رو میشه از کارا رانندگی و نتیجه مستقیم تقصیر خوندهی دعوا شمرد؟ بی فکر جواب منفیه و عرف ضرر
های باواسطه رو که خاطر ویژه ی خودشو داره به دلیل سرعت غیر مجاز یا انحراف راننده خطاکار نمی بیند.شرط مستقیم بودن ضرر در ماده 520 قانون آیین قضاوت مدنی ایران و ماده 1151 قانون مدنی حقوق فرانسه اشاره شده.
از طرف دیگه زیان دیده هنگامی می میتونه از عامل زیان مطالبه ضرر بکنه که ضرر جبران نشده باشه پس بنابراین شرط سوم عبارتست از این که ضرر قبل از مطالبه زیان دیده جبران نشده باشه چون هدف مسئولیت مدنی جبران ضرر وارده به زیان دیده و هروقت ضرر وارد شده مطالبه شه مبنای مسئولیت مدنی از بین میره که ماده 319 و 322 قانون مدنی مصادیقی از شرط جبران نشدن ضرر هستش. میشه گفت زیان دیده فقط ضرر وارده رو یه بار می میتونه جبران و مطالبه کنه خواه در مسئولیت قراردادی یا قهری خواه به وسیله عامل زیان یا بیمه.

دیدگاهتان را بنویسید

بستن منو