دانلود پایان نامه رشته روانشناسی در مورد را

ذهنمان انجام می دهد، یاد گرفتیم و با استفاده از تمرین گردش در فضا و تمرین انتخاب کارت های پنهان فهمیدیم که گاهی اوقات لازم است روی بعضی چیزها فکر کنیم و گاهی اوقات لازم نیست روی چیزی فکر کنیم. ما با استفاده از تمرین”ذهن هیولا” فهمیدیم که بعضی اوقات ذهن ما را از احساسات رنج آور نجات می دهد اما نمی گذارد ما کارهای قهرمانانه انجام دهیم. ما با استفاده از داستان غروب آفتاب یاد گرفتیم که باید بعضی تجربه ها را بپذیریم مثلا در آن داستان یاد گرفتیم که به جای اینکه از رفتن منظره ی غروب آفتاب ناراحت شویم بهتر است همچنان به کارمان ادامه دهیم و رفتن غروب آفتاب را بپذیریم. هم چنین با استفاده از تمرین قطبیت ذهنی، یعنی تمرینی که در آن چشم هایمان را می بستیم و راجع به افکار مثبت یا منفی صحبت می کردیم، این موضوع را بهتر فهمیدیم. یعنی فهمیدیم که نباید خیلی ذهنمان را درگیر چیزی بکنیم. در این جلسه یاد گرفتیم که ممکن است برخی افکار و احساسات منفی مربوط به برخی کارها (مثل کارهایی که هدف ما نیستند و برایمان ارزشمند نیستند) باعث می شود که ما نسبت به این کارها علاقمند شویم و ما فهمیدیم که نباید گول این افکار و احساسات منفی را بخوریم.
– خوب حالا تکلیف جلسه ی قبل را مرور می کنیم و می بینیم که شما در مورد کارهایی که باید و کارهایی که نباید رویش فکر می کردی چه چیزهایی نوشته و کشیده اید.
– بیشتر وقت ها، درد، باعث می شوند از کارهایی که دوست داریم، دوری کنیم. ترس از درد، باعث می شود که نتوانیم کارهایی که برایمان ارزشمند و مهم است، انجام دهیم. این ترس از درد کشیدن مقاوم است و نمی خواهد از ما دور شود، مگر اینکه ما واقعا جلوی آنها بایستیم و با موقعیت هایی که ترس به ما می گوید که از آنها دوری کن، مواجه شویم (راپی، راند و ویگنال، آن، 1390).
سعی کن مشکل علیرضا را حل کنی. بهترین دوست علیرضا یک مهمانی دارد. البته علیرضا واقعا دوست دارد به مهمانی برود اما مشکلی وجود دارد. علیرضا باید برای رفتن به آن مهمانی یک مقدار زیاد پیاده روی کند و این پیاده روی برای او دردناک بود. او فکر نمی کرد که بتواند به آن مهمانی برود، اما او نمی خواست که مهمانی را از دست بدهد. علیرضا چند روزی قبل از مهمانی زمان داشت تا بتواند راهی برای مواجهه با آن موقعیت درد آور پیدا کند.
علیرضا برای حل کردن این مشکل چه کارهایی می تواند انجام دهد؟ …………
یکی از کارهایی که علیرضا می توانست انجام دهد، مواجهه با موقعیت درد آور بود. وقتی او درباره ی آن پیاده روی فکر می کرد واقعا می ترسید. علیرضا و مادرش یک سری از مرحله هایی که ترس علیرضا از آن موقعیت درد آور را به قسمت های قابل مدیریت تقسیم می کرد، پیدا کردند. علیرضا و مادرش به تمام مسافت های مختلفی که می توانستند بروند فکر کردند و او مقدار دردش را برای هر کدام از آنها درجه بندی کرد. آنها توانستند مکان ها و درجه های زیر را پیدا کنند.
– علیرضا و مادرش توانستند مرحله های زیر را بنویسند:
مرحله 1 : پیاده روی در حیاط خانه همراه با مادر
مرحله 2 : پیاده روی در حیاط خانه بدون همراهی مادر
مرحله 3 : پیاده روی تا سر کوچه همراه با مادر
مرحله 4 : پیاده روی تا سر کوچه بدون همراهی مادر
مرحله 5 : پیاده روی به اندازه ی دو کوچه

 

اینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

مرحله 6 : پیاده روی به اندازه ی سه کوچه
مرحله 7 : پیاده روی تا خانه ی دوستش
هر وقت فرصتی وجود داشت علیرضا مرحله های نردبانش را تمرین می کرد. بعد از اینکه مرحله 1 را دوبار انجام داد، فهمید که می تواند درد آن را تحمل کند. بعد به سراغ مرحله ی بعد رفت، مرحله ی بعد را هم بارها انجام داد تا اینکه توانست درد آن را به خوبی تحمل کند و دیگر نگران آن نباشد. در حقیقت او آن کار را آنقدر انجام داد تا توانست درد آن را به خوبی بپذیرد. علیرضا هر مرحله را به همین روش تمام کرد. وقتی که روز مهمانی فرا رسید، توانست به مهمانی برود. علیرضا خیلی از مهمانی لذت برد. چند هفته ی بعد حتی علیرضا خواست که به جاهای دورتری پیاده روی کند و با پشتکار موفق شد این کار را انجام دهد(راپی، راند و ویگنال، آن، 1390).
ایجاد فهرست موقعیت های درد آور
اولین کاری که برای مواجهه با موقعیت های ارزشمندی که درد آورهستند، باید انجام دهی این است که تمام موقعیت های ارزشمند و درد آور را فهرست کنی و بنویسی که چقدر درد آور هستند. تلاش کن هر قدر می توانی آنها را مشخص و خاص بنویسی. این فهرست موقعیت های دردناک فرهاد است (راپی، راند و ویگنال، آن، 1390).
فهرست موقعیت های درد آور فرهاد
انجام دادن این کارها خیلی برایم درد آور است
فوتبال بازی کردن
10
از پله ها بالا رفتن
9
دوچرخه سواری به مدت 1 ساعت
9
انجام دادن این کارها به طور متوسط برایم درد آور است
به حمام رفتن
8
بازی کردن با دوست
7
پیاده روی به مدت 1 ساعت
6
انجام دادن این کارها یک کم برایم درد آور است
خرید کردن
4
انجام کارهای روزمره
2
انجام تکالیف مدرسه
1
همان طور که می توانی ببینی فرهاد دو کار خیلی درد ناک داشت، یکی فوتبال بازی کردن و دیگری از پله ها بالا رفتن. تو می توانی ببینی که فرهاد چگونه بعدا از این فهرست در نردبانش استفاده می کند. ولی اول در اینجا یک فهرست خالی هست تا تو آن را پر کنی.
فهرست موقعیت های دردآور من
انجام دادن این کارها خیلی برایم درد آور است
انجام دادن این کارها برایم درد آور است
انجام دادن این کارها یک کم درد آور است
نردبان های خودت را بساز
یادت باشد نردبان ها مرحله به مرحله هستند. برای هر موقعیت درد آور که در جدول صفحه ی قبل نوشتی، یک هدف داری، تو آن هدف را به مرحله هایی تقسیم می کنی (درست مثل کاری که علیرضا برای رفتن به مهمانی انجام داد) و وقتی یک مرحله با موفقیت پشت سر گذاشته شد، یک پاداش می گیری. اولین مرحله باید میزان دردش از ا تا 10، نمره ی 1 داشته باشد، دومین مرحله باید نمره ی 2 داشته باشد، مراحلت را به همین ترتیب می نویسی تا آخرین مرحله که باید نمره ی 10 داشته باشد. لازم است که تعداد زیادی مرحله بسازی تا بتوانی دردت را در مراحل مختلف تحمل کنی (راپی، راند و ویگنال، آن، 1390).
در این جا نردبان های فرهاد برای مواجهه با موقعیت درد آوری مثل فوتبال دیده می شود. او به تلاش برای هر مرحله ادامه داد تا اینکه توانست درد آن مرحله را تحمل کند. تا وقتی که به مرحله ی 10 رسید. بعد از اینکه مرحله 10 را انجام داد، مادرش او را به سینما برد.
مرحله 10
فوتبال به مدت یک ساعت و نیم در داخل زمین فوتبال
پاداش
خرید یک اسباب بازی توسط پدر و مادر
مرحله 9
دویدن به مدت یک ساعت و نیم در کنار زمین فوتبال
پاداش
با دوستان به سینما رفتن
مرحله 8
فوتبال به مدت یک ساعت در داخل زمین فوتبال
پاداش
دعوت کردن چند دوست
مرحله 7
دویدن به مدت یک ساعت در کنار زمین فوتبال
پاداش
دعوت یک دوست به خانه
مرحله 6
فوتبال به مدت نیم ساعت در داخل زمین فوتبال
پاداش
یک ساعت بیشتر بازی کامپیوتری کردن
مرحله 5
دویدن به مدت نیم ساعت در کنار زمین فوتبال
پاداش
رفتن به همه ی مهمانی ها
مرحله 4
فوتبال به مدت 20 دقیقه در داخل زمین فوتبال
پاداش
یک ساعت بیشتر با دوستان بازی کردن
مرحله 3
دویدن به مدت 20 دقیقه در کنار زمین فوتبال
پاداش
یک ساعت بیشتر تلویزیون در طول روز
مرحله 2
نرمش به مدت یک ساعت در کنار زمین فوتبال
پاداش
دیر خوابیدن در شب قبل از تعطیلات
مرحله 1
نرمش به مدت نیم ساعت در کنار زمین فوتبال
پاداش
خواندن یک داستان بیشتر در وقت خواب
خوب، زمان آن رسیده که تو اولین برنامه گام به گام خودت را بسازی. یکی از موقعیت های درد آور را از فهرست انتخاب کن. اگر بیش از یک موقعیت درد آور داری، اول ساده ترین و کوچک ترینش را انتخاب کن. وقتی انتخاب کردی، برای ساختن اولین نردبان از دستورالعمل پیروی کن.
1- اول یک هدف عملی تعیین کن – به عبارت دیگر، کاری که را که واقعا می توانی برای آن موقعیت انجام دهی، انتخاب کن.
2 – در مورد تمام مرحله هایی که فکر می کنی می توانند موقعیت های درد آور را به قسمت های کوچکتر تقسیم کنند، فکر کن. اینها را روی یک تکه کاغذ بنویس.
3- به هر مرحله، از نظر شدت درد، یک درجه بده.
4- تعدادی مراحل کافی انتخاب کن تا تقریبا تمام موقعیت های درجه بندی شده ات، مرحله ای بعد از خودشان داشته باشند.
5- مرحله هایت را به ترتیب از آسان ترین تا سخت ترین روی نردبانت بنویس.
6- بعد، با پدر و مادرت درباره ی پاداش هایی که برای هر مرحله باید انتخاب شود، گفت و گو کن. یادت باشد که پاداش های کوچک برای مراحل کوچک و پاداش های بزرگتر برای مرحله های سخت تر هستند.
توصیه : اگر مراحل پیشنهادیت را روی یک تکه کاغذ بنویسی و آنها را با قیچی ببری، می توانی جابجایشان کنی تا ترتیب درست را پیدا کنی (راپی، راند و ویگنال، آن، 1390).
نردبان های خودت را بساز
مرحله 10
پاداش
مرحله 9
پاداش
مرحله 8
پاداش
مرحله 7
پاداش
مرحله 6
پاداش
مرحله 5
پاداش
مرحله 4
پاداش
مرحله 3
پاداش
مرحله 2
پاداش
مرحله 1
پاداش
خوب حالا ما خلاصه ای از آنچه را که در این جلسه بررسی کردیم، با هم مرور می کنیم.
خلاصه جلسه ششم
در این جلسه ما مواجهه با موقعیت درد آور را یاد گرفتیم. برای این کار ما یک جدولی را درست کردیم که در آن جدول، یک سری از موقعیت هایی که درد آور هستند را مشخص کردیم و آنها را در سه طبقه قرار دادیم. یک طبقه مربوط به موقعیت هایی بود که خیلی درد آور بودند، یک طبقه مربوط به موقعیت هایی بود که به طور متوسط درد آور بودند و یک طبقه ی دیگر مربوط به موقعیتی بود که یک کم درد آور بودند. البته، همزمان با نوشتن این موقعیت ها، شدت درد آنها را از 1 تا 10 نمره گذاری کردیم. بعد از اینکه ما این جدول را نوشتیم، یک جدول دیگر که اسمش جدول نردبانی بود را کامل کردیم. در این جدول نردبانی ما یکی از موقعیت های جدول قبل را انتخاب کردیم و آن را به موقعیت های کوچکتر که قابل اجرا هم بودند، تقسیم کردیم. ما این موقعیت ها را به ترتیب شدت درد، مرحله بندی کردیم یعنی موقعیتی که کمترین درد را داشت در مرحله 1 قرار دادیم، موقعیتی که یک کم دردش از مرحله 1 بیشتر بود در مرحله 2 قرار دادیم و همین طور پیش رفتیم تا جدول نردبانی را کامل کردیم. البته موقع نوشتن جدول نردبانی، برای هر مرحله پاداش مربوط به آن را هم مشخص کردیم.
(درمانگر بعد از مرور خلاصه ی جلسه ی، از کتاب کار کودک، تکلیف مربوط به جلسه ی ششم را انتخاب و به کودک ارائه می کند)
جلسه هفتم
هدف : مواجهه (بعد عملی)
ما در جلسه قبل مواجهه با موقعیت درد آور را یاد گرفتیم. برای این کار ما یک جدولی را درست کردیم که در آن جدول، یک سری از موقعیت هایی که درد آور هستند را مشخص کردیم و آنها را در سه طبقه قرار دادیم. یک طبقه مربوط به موقعیت هایی بود که خیلی درد آور بودند، یک طبقه مربوط به موقعیت هایی بود که به طور متوسط درد آور بودند و یک طبقه ی دیگر مربوط به موقعیتی بود که یک کم درد آور بودند. البته، همزمان با نوشتن این موقعیت ها، شدت درد آنها را از 1 تا 10 نمره گذاری کردیم. بعد از اینکه ما این جدول را نوشتیم، یک جدول دیگر که اسمش جدول نردبانی بود را کامل کردیم. در این جدول نردبانی ما یکی از موقعیت های جدول قبل را انتخاب کردیم و آن را به موقعیت های کوچکتر که قابل اجرا هم بودند، تقسیم کردیم. ما این موقعیت ها را به ترتیب شدت درد، مرحله بندی کردیم یعنی موقعیتی که کمترین درد را داشت در مرحله 1 قرار دادیم، موقعیتی که یک کم دردش از مرحله 1 بیشتر بود در مرحله 2 قرار دادیم و همین طور پیش رفتیم تا جدول نردبانی را کامل کردیم. البته موقع نوشتن جدول نردبانی، برای هر مرحله پاداش مربوط به آن را هم مشخص کردیم.
– خوب، حالا ما تکلیف جلسه ی قبل را مرور می کنیم و می بینیم که شما به کمک والدینتان در جدول فهرست بندی موقعیت ها، چه موقعیت هایی را مشخص کرده اید و همینطور میبینیم که در جدول نردبانی، چه موقعیت هایی را به صورت مرحله بندی شده نوشته اید.
– ما در این جلسه آنچه را که در جلسه قبل یاد گرفتیم به صورت عملی در می آوریم یعنی به طور واقعی اجرا می کنیم. ما در جلسه ی قبل و در تکلیف خانگی مربوط به آن، یک جدول نردبانی را مشخص کردیم. در آن جدول یک سری مراحلی را که به صورت درجه بندی شده بودند، مشخص کردیم و برای هر مرحله پاداشی را در نظر گرفتیم. حالا، من در این جا می خواهم یک سری نکات کلیدی را بگویم تا با استفاده از آن بتوانی مراحلی را که در آن جدول نردبانی مشخص کردی، به اجرا بگذاری یعنی آنها را انجام دهی:
1- برای اجرای مراحل درجه بندی شده، ابتدا از مراحل پایین شروع می کنیم و آنقدر پیش می رویم تا به مراحل بالاتر برویم.
2- این مهم است که تو در یک مرحله بمانی تا وقتی که تشخیص دهی که درد آن مرحله را می توانی تحمل کنی – اگر چه دفعه ی اول، ممکن است احساس کنی که نمی توانی درد آن مرحله را تحمل کنی.

3 – تکرار – آن را دوباره و دوباره انجام بده – یک بار هرگز کافی نیست! حتما هر مرحله را چندین بار انجام بده.

4 – مهمتر از همه – به خودت پاداش بده! (راپی، راند و ویگنال، آن، 1390)
– حالا من می خواهم مثالی را در این جا برایت بیاورم. فرض کن که همکلاسی هایت شما را به زور وارد یک کشتی بلند و وحشتناک می کنند. احتمالا شما آنقدر می ترسید که کنترل آن نسبتا سخت است به دلیل اینکه شما را به زور وارد آن کشتی کرده اند. حالا، تصور کن که خودت می خواهی که با کشتی سفر کنی و فکر کن که در حال وارد شدن به کشتی هستی بدون اینکه کسی شما را مجبور کرده باشد. در این حالت ممکن است باز هم به خاطر بلند بودن کشتی بترسی اما هم چنین ممکن است در عین حال از سفر با چنین وسیله ای، هیجان زده شوی. به عبارت دیگر، ترس شما نسبت به قبل متفاوت است و ممکن است بعد از سفر تجارب زیادی را گزارش کنید (هیز، 2004). به نظرت از این مثال چه نتیجه ای را می توانیم بگیریم. من می خواهم با استفاده از این مثال نتیجه گیری کنم که مواجهه، یک کاری هست که خودت باید به انجام آن علاقمند باشی نه اینکه دیگران تو را وادار به انجام آن کنند. پس مواجهه با موقعیت درد آور یک کار اجباری نیست و خودت باید به این نتیجه برسی که آن را انجام دهی.
– نکته ای که به نظر می رسد در این جا مهم باشد این است که انجام این مراحل درجه بندی شده ممکن است در ابتدا دشوار باشد به این معنا که وقتی وارد مرحله ای می شوی باید آنقدر در آن مرحله بمانی تا بتوانی درد آن را به خوبی تحمل کنی. خوب، تصور کن کودکی می خواهد از یک سرسره بالا

Author: مدیر

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *