مقاله با موضوع
رادیو و تلویزیون

مقاله با موضوع رادیو و تلویزیون

دانلود پایان نامه

ه عکس) مثل کنوانسیون برن نبوده ، در حالی که به باعث اصلاحیه کنوانسیون برن در سال 1948 میلادی در نشست بروکسل فیلمای مستند و خبری از حمایت ادبی و هنری استثناء شده بودن ، از کارا تلویزیونی مثل فیلمای مستند و خبری و نمایشای زنده تلویزیونی حمایت به عمل اومد. اونی که ایجاد مشکل می کرد ، تعیین پدیدآورنده بود ، هر چند پیش از جنگ جهانی دوم حق مولف به تهیه کننده تعلق داشت ، اما این باور تنها در صورتی موردقبول بود که از راه تنظیم قرارداد کار با کارگردان و دیگه عوامل حق مولف به تهیه کننده اعطاء می شد. حتی در پرونده «ماسکارد » که دادگاه استیناف حکم کرد ، تهیه کننده مولف اثر بوده و شخص حقوقی هم می میتونه مولف اثر باشه. اما دادگاه عالی این معنی رو رد کرده و کارا سمعی و چشمی رو به عنوان اثر جمعی نپذیرفت و کارگردان فیلم ، مولف نمایشنامه ، مولف دیالوگ و آهنگساز فیلم رو به عنوان مولفان مشترک فیلم مورد توجه قرار داد. قانون مالکیت ادبی و هنری 1957 میلادی شامل راه حلی روشن در مورد کارا سمعی و چشمی بوده و اون رو در دسته بندیای حقوق مولف جای داده و مولفان مشترک اثر سمعی و چشمی رو شامل : مولف نمایشنامه ، مولف دیالوگ ، آهنگساز موسیقی با کلام یا بی کلام ، کارگردان ، مولف اقتباس ( با این توضیح که وقتی اثر سمعی و چشمی از اثر قبلی اقتباس شه ، به اون به عنوان اثر جدید نگاه می شه. ) در نظر گرفت. البته اضافه کردن مولف اقتباس به لیست مولفان مشترک هم از ویژگیای خاص حقوق مالکیت فکری فرانسه حساب می آید. در قانون نامبرده در مورد حق معنوی اثر سمعی و چشمی هم صحبت شده و اعمال اون رو به شرط رعایت قیود و شرایطی دانسته من جمله اونکه ؛ این حق رو تنها یه بار و پس از تکمیل اثر قابل اجرا دانسته و بیان نموده که پس از تکمیل فیلم هر یه از مولفان مشترک اثر سمعی و چشمی می میتونه ، نقض حق معنوی اثر رو مورد پیگیری قرار بده. در قانون مارالذکر انتقال مطلق حقوق مادی ممنوع بوده ، ضمنا انتقال یه حق مادی به معنای انتقال بقیه حقوق مادی نبوده و استفاده مادی از اثر به شرط اجازه خاص در همون زمینه هستش.
در قانون 1985 میلادی پیشرفت تکنولوژی مثل پخش تلویزیونی کابلی و ماهواره ای و کپی خصوصی مورد توجه قرار گرفت و کارا سینمایی ؛ به عنوان آثاری تشکیل شده از سکانسای تصویری متحرک همراه با صدا یا بی صدا به صورتی جدا از هم از بقیه کارا سمعی و چشمی تعریف شده و خیال انتقال حقوق به تهیه کننده واسه حق انحصاری بهره ورداری ، به شرط پرداخت دستمزد عادلانه و پرداخت مالیات از طرف تهیه کننده پذیرفته شده. ضمنا اولین قراردادهای حمایت از فیلم تهیه شد. به دارندگان حقوق در ارتباط مثل اجراکنندگان ، تولیدکنندگان فنوگرام و ویدئوگرام ، سازمانای پخش حقوق مادی و به اجراکنندگان علاوه بر حقوق مادی حقوق معنوی هم تعلق گرفت. بنابراین میشه گفت : قانون کامل مالکیت فکری فرانسه مصوب1992 میلادی با جدا حقوق مولف و حقوق در ارتباط در دو بخش از کارا تلویزیونی حمایت کرده. در بخش حقوق مولف کارا تلویزیونی رو به عنوان اثر سمعی و چشمی و به شرط داشتن اصالت مورد حمایت قرار گرفته و در بخش حقوق در ارتباط کارا تلویزیونی رو به شکل اجرا ، اثر صوتی و اثر تصویری بی در نظر گرفتن اصالت مورد حمایت قرار میده.

ج) ایران- در مورد گذشته حمایت از حق مولف در ایران میشه نمونه های خیلی در ادبیات و خصوصاً شعر فارسی پیدا که استفاده بی اجازه از اثر یا استفاده بی اشاره نام پدید آورنده اثر رو مورد سرزنش و تقبیح قرار داده ان. علی خلاف میل این غنای فرهنگی ، قانونگذاری در این بخش از حقوق به کندی جلو رفته و همگام با توجهات جهانی به حق مولف نبوده. با تهیه مواد 245 ، 246 ، 247 ، 248 از قانون جزا پذیرفته شده 1310 ( مبحث دسیسه و تقلب در کسب و تجارت ) که خود ترجمه مواد 425 الی429 قانون جزای فرانسه بود ، اولین قدم نه در جهت شناسایی حق مولف بلکه در موضع دفع تجاوز از این حق انجام شد. تا جایی که واسه چاپ اثر مولف یا مصنف بی اجازه ؛ استفاده از کارا مولف و مصنف بی اشاره مآخذ ؛ فروش یا وارد کردن اثر و چاپ اثر با نامی غیر از نام صاحب اثر پرداخت غرامت در نظر گرفته شد. دومین قدم تاثیرگذار در حمایت از حق مولف رو میشه امضای عهد نامهای دو جانبه بین دولت ایران و دولتای آلمان ، ایتالیا ، اسپانیا در زمان حکومت رضاشاه بر اساس حمایت از حق مولف نسبت به افراد کشور متحد دونست.
همه این تلاشا مقدمه ای شد ، در جهت تهیه اولین قانون کامل در مورد حق مولف که با عنوان « قانون حمایت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان » و به پیروی از نظام حقوقی فرانسه در سال 1348 شمسی به تصویب مجلس شورای ملی رسید و به باعث اون مواد 245 الی 248 قانون جزا هم نسخ شد. هر چند آئین نامه اجرایی این قانون در سال 1350 به تصویب رسید. در ادامه و طبق تکمیل قانون مارالذکر و به جهت حمایت از کارا صوتی ، به ویژه ترجمه قانون دیگری با عنوان « قانون ترجمه و افزایش کتب و نشریات و کارا صوتی» در سال 1352 شمسی به تصویب رسید.
در مورد حمایت از کارا تلویزیونی در مقررات مالکیت فکری ایران ، اشاره گذشته ایی کوتاه از فعالیت تلویزیون در ایران خالی از فایده نمی باشه. بر این پایه اولین فرستنده تلویزیونی در ایران به شکل ً خصوصی با مجوز مجلس شورای ملی ، تحت نظارت وزارت پست و تلگراف در 11 مهر1337 تو تهران با پخش پنج ساعت برنامه به شکل زنده شروع به کار کرد. بعد از اون دو
لت وقت ، با انعقاد قرارداد با فرانسویا اقدام به راه اندازی تلویزیون دولتی با دو شبکه در سال 1345 کرد. بعد اون به باعث قانون 1349 سازمان رادیو و تلویزیون ملی ایران با شخصیت حقوقی و استقلال پولی و زیر نظر وزارت اطلاعات تاسیس شد. آخر سرً در سال1350 سازمان رادیو و تلویزیون به شکل جدا از هم تاسیس شد که به شکل سهامی اداره شده و مدیر عامل اون هم با فرمون شاه منصوب می شد. بعد از پیروزی انقلاب اسلامی بحث سازمان رادیو و تلویزیون یکی از مهم ترین مباحث مجلس خبرگان قانون اساسی بود تا جایی که در مقدمه قانون اساسی اومده « وسایل رابطه جمعی (رادیو و تلویزیون) باید در جهت روش تکامل قانون اساسی و در خدمت گسترش فرهنگ اسلامی قرار گیرند و پشت زمینه از برخورد سالم اندیشه های متفاوت بهره جویند و از گسترش و گسترش خصلتای تخریبی و ضد اسلامی پرهیز کنن.» و نحوه اداره سازمان هم به باعث اصل 175 قانون اساسی بدین توضیح تعیین شد: «…این رسانه زیر نظر مشترک قوای سه گانه قضایی ، مقننه و مجریه اداره میشه که ترتیب اون رو قانون مشخص می کند.» اما در بازنگری قانون اساسی در سال 1368 اصل175 اصلاح شده و به باعث اون نصب و عزل رئیس سازمان صدا و سیما با مقام رهبری بوده و شورای نظارت مرکب از منتخب رئیس جمهور ، منتخب رئیس قوه ی قضائیه و منتخب رئیس مجلس شورای اسلامی (هر کدوم دو نفر ) نظارت بر سازمان صدا و سیما و برنامه های اون رو بر عهده خواهند داشت. از دید اداری ، پولی و استخدامی هم سازمان صدا و سیما پیرو اساسنامه داخلی خود هستش. باید یادآور شد که الان فعالیت رادیو و تلویزیون در ایران ً در انحصار حکومت قرار داشته و راه اندازی شبکه های خصوصی رادیو و تلویزیون به باعث اصل 44 قانون اساسی ممکن نمی باشه. البته با تصویب قانون ممنوع بودن استفاده از گیرنده های ماهواره ای پذیرفته شده 1372 انحصار فعالیت صدا و سیما بیشتر تقویت شده.
بدیهیه شروع به کار تلویزیون در ایران موجبات ساخت خیلی از کارا رو به شکل مستند ، سریال ، مجموعه داستانی و … فراهم آوردهه. واسه همین در بند 3 ماده 2 قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان در مقام بیان اثر قابل حمایت آمدهه : « اثر سمعی و چشمی به خاطر اجراء در صحنهای نمایش یا پرده سینما یا پخش از رادیو یا تلویزیون که به هر ترتیب و روش نوشته یا ضبط یا نشر شده باشه.» اینجوری اثر تلویزیونی اثری سمعی و بصریه که از تلویزیون پخش شه. از طرف دیگه در ماده 5 قانون نامبرده و در مقام بیان حقوق مادی اثر واسه پدیدآورنده ، در بند اول به تهیه فیلم تلویزیونی از روی اثر و در بند چهارم به پخش اثر از تلویزیون اشاره شده. نگاهی خلاصه به این مواد تایید کننده اینه که در این قانون اثر تلویزیونی هم به عنوان اثری جداگونه و هم به عنوان اثری که از کارا قابل حمایت دیگه اقتباس شه و هم به عنوان اثری که به شکل برنامه تلویزیونی پخش شه ، گفته شده. بنابراین با توجه به اونکه تلویزیون یازده سال قبل از تصویب این قانون در ایران شروع به فعالیت کرد ، حمایت از اثر تلویزیونی به روشنی در قانون صدرالذکر مطرح شد.
از طرف دیگه در ماده 3 قانون ترجمه و افزایش کتب و نشریات و کارا صوتی ، نسخه ورداری یا ضبط یا افزایش از برنامه های تلویزیونی بی اجازه صاحبان حق یا تولید کنندگان ممنوع اعلام شده. این ماده به یه جور حق سازمانای پخش رو در مورد برنامه های تلویزیونی که خود تهیه کرده یا از مالکان خریداری نموده ان ، حفظ نموده و هم به یه جور تلویحاً به سازمان پخش به عنوان یکی از دارندگان حقوق در ارتباط اشاره کرده. هر چند در هیچ یه از دو قانون بالا به روشنیً به دارندگان حقوق در ارتباط مثل اجراکنندگان ، تولید کنندگان کارا صوتی و سازمانای پخش اشاره نشده.
در پیش نویس لایحه جدید با عنوان « قانون کامل حمایت از حقوق مالکیت ادبی و هنری و حقوق در ارتباط » که طبق تهیه یه قانون کامل و برابری هر چه بیشتر با کنوانسیونای بین المللی در مورد حمایت از حقوق مولف و حقوق در ارتباط آماده شده ، به نکات بیشتر و دقیق تری در مورد اثر تلویزیونی اشاره شده. در اولین قدم به جای کارا سمعی و چشمی که واژه ای عربیه ، اثر دیداری و شنیداری به کار رفته و در تعریف اصطلاحی اون در بند 6 ماده 1 آمدهه :« اثر دیداری– شنیداری عبارته از اثری تشکیل شده از مجموعه ای از تصاویر پشت سر هم و در ارتباط طوریکه نگاه اونا احساس متحرک بودن رو تو ذهن به وجود بیاره ، خواه با صوت همراه باشه یا نباشه. » در ماده 2 و در بیان کارا قابل حمایت هر چند مستقیماً لفظ کارا تلویزیونی نیامده ، اما در بند 5 ماده نامبرده کلا به « هنر نمایشی مثل اثر دیداری و شنیداری …» پرداخته شده. کلا لایحه نامبرده از دید روش ی قانونگذاری و در بیان جزئیات مربوط به کارا دیداری و شنیداری مترقی هستش : مثل در بیان کارا دیداری و شنیداری غیر قابل حمایت ، حقوق مادی و معنوی کارا ، مدت حمایت ، پدیدآورندگان کارا و قراردادهای تولید کارا صوتی– تصویری و از طرف دیگه دارندگان حقوق مجاور و حقوق مادی و معنوی اونا به طور مفصل سخن به بین آوردهه.

بند دوم ) اسناد و معاهدات بین المللی
الف) کنوانسیون برن – در شروع ده 1850 میلادی کشورهای اروپایی به موفق نبودن قوانین ملی و معاهدات دو جانبه یا چند جانبه واسه حمایت از کارا ادبی و هنری در خارج از قلمروهای سیاسی خود پی برده و به فکر تهیه معاهده ای با هدف تضمین حمایت بین المللی و یکنواخت از کارا ادبی و هنری افتادند. به همین منظور پس از بحثای مقدماتی در این مورد و برگزاری نشستای زیاد ؛ سند ابتدایی کنوانسیون برن واسه حمایت از کارا ادبی و هنری در 9 سپتامبر 1886 میلادی رو تصویب کردن. هر چند کنوانسیون نامبرده یه سال بعد ؛ یعنی در سال 1887 میلادی جنبه اجرایی پیدا. البته سند ابتدایی کنوانسیون همگام با پیشرفتای فنی و طبق حمایتای هر چه بیشتر از کارا ادبی و هنری بارها و به ترتیب در پاریس 1896 ، برلین 1908 ، برن 1914 ، بروکسل 1948 ، استکهلم 1967 ، پاریس 1971 میلادی مورد بررسی و اصلاح قرار گرفت. از ویژگیای کنوانسیون برن به عنوان اولین و قدیمی ترین معاهده در مورد حمایت از حق مولف (کپی رایت) میشه به موارد زیر اشاره کرد :
اول اونکه بند اول ماده 2 کنوانسیون در مقام بیان کارا قابل حمایت مقرر می داره : « عبارت کارا ادبی و هنری همه کارا ادبی ، علمی و هنری ، هر اون چه که ممکنه با عنوان کتاب یا جزوه پخش یابد ، نوشته ی مربوط به کنفرانسا ، سخنرانیا ، نمایشنامها ی موزیکال یا کمدی و تفریحی ، پانتومیم ، موسیقی با کلام یا بی کلام ، فعالیتای سینمایی و کارهای مربوط به اون ، نقاشی ، کارا عکاسی ، … رو شامل می شه. » از این ماده دو نکته اساسی قابل فهمه : اول اونکه شکل اثراست که باعث اعمال حق مولف می شه و صرف فکر و ایده قابل حمایت نمی باشه. دوم اونکه کارا مورد اشاره در این ماده جنبه احصائی نداشته و تمثیلی بوده ، بدین معنی میشه کارا جدید به دلیل پیشرفتای فنی و تکنولوژی جدید مثل کارا ادبی و هنری در فضای اینترنت و مجازی رو هم مورد حمایت قرار داد.
دوم اونکه برابر بند اول ماده 5 کنوانسیون به اصل رفتار ملی اشاره شده و به باعث این اصل در هر کدوم از کشورهای عضو کنوانسیون برن پدیدآورندگان کارا ادبی و هنری بقیه کشورهای عضو علاوه بر حقوق ملی کشور مبداء از حقوق ویژه ای هم که کنوانسیون مقرر کرده بهره مند می شن.
سوم اونکه برابر بند دوم ماده 5 کنوانسیون اصل بر نبود رعایت تشریفاته. طبق این اصل حمایت از کارا ادبی و هنری نیازمند رعایت هیچ شرطی مثل ثبت یا تودیع اثر نمی باشه و در ادامه اثر جداگونه از کشور مبدا باید در کشورهای عضو مورد حمایت قرار بگیره ، هر چند این اصل در مواد بعدی با استثنائاتی خصوصاً در مورد مدت حمایت روبرو شده.


واسه دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،جلسه مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می تونید به سایت  40y.ir  مراجعه کنین
رشته حقوق همه گرایشا : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   تحقیق با موضوعمعیارهای طراحی، پیشرفت اقتصادی، طراحی مهندسی، تجارت جهانی

در این سایت مجموعه خیلی بزرگی از مقالات و پایان نامها درج شده که قسمتی از اونا به شکل رایگان و بقیه واسه فروش و دانلود درج شده ان

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

پاسخی بگذارید

بستن منو