مقاله با موضوع پخش تلویزیونی

قانون ترجمه و تکثیر کتب و نشریات و آثار صوتی « نسخه برداری یا ضبط یا تکثیر از برنامه های رادیو و تلویزیون یا هرگونه پخش دیگر بدون اجازه صاحبان حق یا تولید کنندگان انحصاری یا قائم مقام قانونی آنان برای فروش ممنوع است. » همه این دلایل برای ما مسجل خواهد کرد که آثار رادیویی و تلویزیونی در حامل برنامه و به دلیل پخش از سازمان صدا و سیما حمایت می شوند. در پیش نویس لایحه جدید همه این ابهامات برطرف شده به دلیل آنکه از یک طرف مراکز پخش رادیو– تلویزیونی به موجب ماده 93 و براساس حقوق مرتبط قابل حمایت می باشند و براساس همان قانون « مرکز پخش عبارت است از مرکزی که مسئولیت پخش رادیو- تلویزیونی اثر را به عهده دارد. » از طرف دیگر در قانون مذکور پخش تعریف شده و بدین تعبیر « پخش رادیو- تلویزیونی یعنی مخابره اصوات و یا تصاویر با دستگاه ارتباطی بی سیم یا با سیم به منظور دریافت آن توسط عموم ، از جمله پخش از ماهواره. » نگاهی کلی به این مواد بیانگر آن است که لایحه جدید حتی نسبت به کنوانسیون رم نیز مترقی تر بوده و ارسال بی سیم یا با سیم اعم از پخش کابلی و ماهواره ای را مشمول تعریف پخش دانسته است.
ب) مفهوم آثار رادیویی و تلویزیونی – به طور تقریبی در تمامی قوانین داخلی کشورها و کنوانسیون های بین المللی پخش تعریف شده و در تعاریف مذکور پخش به معنای ارسال صدا یا صدا و تصاویر می باشد. ولیکن به صورت جداگانه و به طور مبسوط به تعریف آثاری که پخش می شوند ، پرداخته نشده ، اما در معنای عرفی بسته به سازمان پخش می توان اثر رادیویی یا تلویزیونی را تعریف نمود و بر این اساس اثر رادیویی مجموعه ای از صداهاست که برای پخش از رادیو تهیه شده و یک برنامه رادیویی را می سازد. اثر تلویزیونی مجموعه ای از تصاویر یا صداها و تصاویر است که براساس قواعد و ویژگی های خاص این رسانه تهیه شده و نهایتاً یک برنامه تلویزیونی را می سازد. در عرصه بین المللی تنها کنوانسیون بروکسل (ماهواره ها) به تعریف برنامه پرداخته که به موجب بند ب ماده1 آن ، برنامه عبارت است از : « مجموعـه ای از اطلاعات زنده یا ضبط شده حاوی تصویر ، صدا و یا هر دو که در پیکره ی سیـگنال های منتشر شده برای توزیع نهایی قرار می گیرد.» بنا بر تحلیل یکی از حقوق دانان موضوع مورد حمایت در سازمان پخـــش « برنامه » است که مفهوم آن بسیار گسترده تر از مفهوم اثر است ، زیرا کلــمه برنامه به معنای مجموعه لحظات عملیات می باشد که می تواند حاوی اثر حمایت شده یا حمایـــت نشده باشد. تا این مرحله از بحث دریافتیم که آثار تلویزیونی برای پخش از رسانه دیداری و شنیداری تلویزیون حتماً می بایست در قالب یک برنامه تلویزیون تعریف شوند. البته سازمان پخش تلویزیونی که در ایران در قالب سازمان صدا و سیما و تحت نظارت غیرمستقیم دولت مشغول فعالیت می باشد ، به انحاء مختلف در تولید آثار تلویزیونی که در قالب برنامه تولید می شوند ، نقش دارد. آثار تولید شده برحسب نحوه دخالت سازمان صدا و سیما را می توان در قالب دو گروه بزرگ دسته بندی کرد ؛ گروه اول آثاری را در بر می گیرد که خود سازمان به نوعی در تولید آن ها نقش دارد و گروه دوم آثاری را شامل می شود که سازمان در تولید آنها هیچ نقشی نداشته و تنها حق پخش آنها را بر عهده دارد.

1. تاثیر و نقش سازمان صدا و سیما در تولید آثار : آثاری که با دخالت و نظارت سازمان صدا و سیما تهیه و تولید می شوند و نهایتاً در قالب برنامه مجوز پخش می یابند ، بسته به شیوه همکاری افراد دست اندرکار در تولید تهیه اثر و از طرف دیگر نحوه ارتباط آن ها با سازمان به موجب قرارداد منعقد شده فی ما بین ، در دو قالب آثار سفارشی و آثار تولید شده در نتیجه استخدام یا قرارداد قابل بررسی مـی باشند:
1/1. آثار سفارشی : همان گونه که در دسته بندی آثار جمعی اشاره کردیم ، قانونگذار در ماده 13 قانون حمایت از حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان سفارش دهنده را به عنوان دارنده حقوق مادی اعم از شخص حقیقی و حقوقی دانسته است. در نتیجه سازمان صدا و سیما به عنوان تنها شخص حقوقی دارنده مجوز پخش رادیویی و تلویزیونی در ایران می تواند ، سفارش ساخت اثر تلویزیونی را بدهد. برای مثال ممکن است سازمان سفارش ساخت یک انیمیشن (کارتن) را به موسسه فرهنگی و هنری صبا بدهد که هدف از ساخت آن آشنایی کودکان با زندگی مشاهیر ایرانی باشد ، یا اینکه سفارش ساخت یک فیلم داستانی تاریخی را به موسسه سیما فیلم بدهد که هدف از آن آشنایی با فرهنگ بومی ایران در ادوار گذشته باشد یا اینکه سفارش ساخت یک اثر موسیقایی با موضوع حمایت از آهنگ های فولکلور را به موسسه آوای شرقی بدهد. در تمامی مثال های گفته شده افراد بسیاری درگیر تهیه و تولید آثار می شوند که قاعدتاً دارای حقوق مادی و معنوی نسبت به آثار می باشند. در عمل برای جلو گیری از مشکلات حقوقی در آینده ، در همان آغاز کار افراد با انعقاد قرارداد با کارگردان یا تهیه کننده حقیقی یا حقوقی ، حقوق مادی اثر را به وی منتقل می کنند ، هر چند حقوق معنوی همچنان به مولفین اثر تعلق دارد. در ادامه منتقلٌ علیه (کارگردان یا تهیه کننده) به عنوان مدیر این اثر جمعی ؛ حقوق آن را به سازمان صدا و سیما منتقل و از آن پس سازمان دارای تمام حقوق انحصاری ذکر شـده در قرارداد خواهـ شد. در یک تفسیر ساده می توان گفت : به موجب قرارداد سفارش ، سفارش گیرنده ( یا گیرندگان ) دو تعهد را بر عهده می گیرند : اول تهیه و آفرینش اثر در آینده براساس ضوابط تعیینی در قرارداد منعقده با سفارش دهنده . دوم تعهد به واگذاری حق نمایش اثر از طریق پخش تلویزیونی و همچنین تکثیر اثر و به بیان کلی تر حقوقی که توافق به انتقال آن ها صورت گرفته است.
1/2. آثار تولید شده در روابط استخدامی یا قراردادی : براساس ماده 2 اساسنامه صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران مصوب 1362 سازمان و واحدهای تابعه و موسسات اداری وابسته به آن از لحاظ اداری و مالی استخدامی تابع اداره صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران و مقررات این اساسنامه می باشند ، در نتیجه قوانین استخدامی سازمان صدا و سیما درون سازمانی می باشد. از طرف دیگر ممکن است ، فرد یا افرادی با هدف ایجاد یک اثر تلویزیونی به صورت مستقل و تنها در محدوده قرارداد تنظیمی با سازمان صدا و سیما به عنوان کارفرما اقدام به تهیه یک اثر نمایند. برای مثال در تهیه و ساخت برنامه کودک ترکیبی که حاوی موضوعات سرگرم کننده و آموزنده در فضای کودکانه و شاد باشد ، مجری و سایر عوامل پشت صحنه سازنده ممکن است ، از مستخدمین سازمان باشند یا اینکه تنها بر پایه یک قرارداد در محدوده زمانی مشخص و براساس ضوابط تعیین شده با سازمان به عنوان کارفرما همکاری نمایند. واضح است که در هر دو صورت وضعیت حقوق مادی و معنوی اثر تهیه شده مطابق قوانین استخدامی یا قراردادی می باشد ، در غیر این صورت باید به قوانین مالکیت فکری رجوع کرد. در قوانین فعلی ایران می توان حقوق این دو دسته آثار را همانند قرارداد سفارش متعلق به سفارش دهنده یعنی همان سازمان صدا و سیما دانست. هر چند در پیش نویس لایحه در رابطه با آثار ناشی از سفارش یا استخدام یا قرارداد ، نخستین مالک حقوقی همان پدیدآورنده است ، اما انعقاد قرارداد بین طرفین عقد اماره انتقال حقوق مادی به میزان متعارف محسوب شده است.
2. پخش آثار واگذار شده به سازمان صدا و سیما – اساساً سازمان صدا و سیما به دلیل گستردگی حجم برنامه بسته به افزایش تعداد کانال های تلویزیونی از یک طرف و دست یابی آسان تر به وسایل ارتباطی جدید از جمله ماهواره ، اینترنت و بالطبع تغییر ذائقه مردم ناچار شده ، علاوه بر تولیدات داخلی نسبت به خریداری و پخش آثار تولید شده داخلی و خارجی نیز اقدام نماید که این امر خود مستلزم رعایت حقوق مادی و معنوی آثار مذکور می باشد. به طور کلی و براساس ماده 16 قانون حمایت حقوق مولفان مصنفان و هنرمندان هر گاه حق استفاده از اثر به شخص حقوقی واگذار شده باشد ، حمایت از حقوق مادی از تاریخ نشر یا عرضه به مدت 30 سال خواهد بود. مـاده 5 قانون حمایت حقـوق مولفان و مصنفان نیز به کلیه حقوق مادی قابل انتقال به غیر ( اعم از حقیقی یا حقوقی ) اشاره کرده که یکی از آن ها حق پخش از رادیو و تلویزیون است. بنابراین پخش آثاری همچون مستند ، سریال های تلویزیونی یا فیلم های سینمایی اعم از داخلی یا خارجی یا برنامه های یک سازمان پخش خارجی از سازمان صدا و سیما از دو فرض خارج نمی باشند ؛ در فرض اول با توجه به قانون مالکیت فکری فعلی ایران یا کشور خارجی مربوطه آثار در شرف پخش به دلیل انقضای مدت از دسته آثار قابل حمایت خارج شده و در حیطه آثار عمومی قرار گرفته باشند ، پخش آن ها در این صورت نیاز به انعقاد قرارداد و بالطبع پرداخت ما به ازایی نخواهد داشت ، هر چند این امر مجوز تجاوز به حقوق معنوی آثار مذکور نبو
ده و حمایت از آن حقوق همچنان به قوت خود باقی است. در فرض دوم مدت زمان حمایت از حقوق مادی آثار هنوز به پایان نرسیده ، در نتیجه بسته به اینکه اثر را جمعی تلقی کنیم ، مدیری که اثر با ابتکار خویش اقدام به تولید اثر سمعی و بصری نموده، مالک حقوق مادی فیلم می شود که می تواند تمام یا بخشی از این حقوق مادی را به سازمان صدا و سیما منتقل نماید. اما اگر اثر را مشترک محسوب و اشخاص حقیقی متعدد اقدام به ساخت یک اثر نموده باشند ، به دلیل آنکه تمامی آن ها پدیدآورنده اثر می باشند ، انتقال حقوق مادی و نتیجتاً حق پخش رادیویی و تلویزیونی اثر با رضایت همگی آن ها قابل انتقال به صدا و سیما می باشد. در این صورت سازمان صدا و سیما در قبال پرداخت مبلغی به مالک اثر اعم از اینکه تولید کننده حقیقی یا حقوقی باشد و یا اینکه یک سازمان پخش دیگر باشد ، مجوز بهره برداری از اثر را به دست می آورد. واضح است که حقوق مجریان و تولیدکنندگان آثار صوتی از دیگر آثار حقوق مرتبط نیز از قواعد گفته شده مستثنی نبوده ، یعنی در پخش اجراها و آثار صوتی از سازمان صدا و سیما همانند کلیه آثار ادبی و هنری انعقاد قرارداد جهت دارا شدن تمامی یا بخشی از حقوق مادی لازم است. نکته حائز اهمیت آنکه اجازه حق پخش تلویزیونی اثر با اجازه حق پخش رادیویی اثر دو مقوله جدا از هم است. به بیان دیگر وضع انحصاری سازمان صدا و سیما در اغلب کشورها این فرض را به ذهن متبادر می سازد که این دو حق یکی بوده و نیاز به اجازه مجدد نیست ، این در حالی است که اگر قرارداد واگذاری چنین اجازه ای نداده باشد ، بنابر تفسیر مضیق قراردادهای واگذاری و در صورت بروز تردید ، نمی توان اجازه پخش تلویزیونی یک اثر را به عنوان پخش رادیویی تلقی نمود و بالعکس. حتی در یک تفسیر مضیق تر حق پخش تلویزیونی یک اثر در یک کانال تلویزیونی به معنای مجوز پخش همان اثر در سایر کانال های تلویزیونی نمی باشد.
گفتار دوم : شرایط حمایت از مصادیق حقوق مرتبط
برای اینکه بتوانیم از مصادیق حقوق مرتبط شامل اجراها، آثار صوتی و آثار رادیویی و تلویزیونی حمایت کنیم ، لاجرم رعایت معیارهای چندی لازم است. قاعدتاً شرایطی که در مبحث اول و برای حمایت از پدیدآورنده مطرح کردیم ، به طور جامع نسبت به حمایت از دارندگان حقوق مرتبط قابل اعمال نمی باشد. نکته جالب توجه آن که در کنوانسیون رم به شرایط لازم جهت حمایت از حقوق مرتبط اشاره ای نشده و تنها به اصل رفتار ملی اشاره شده است. قوانین فعلی ایران هم دارندگان حقوق مرتبط را به شکل جدا بررسی ننموده که حال بخواهد شرایط حمایت از آثارشان را بیان نماید. پیش نویس لایحه جدید نیز در تدوین بخش حقوق مرتبط ، به کنوانسیون رم توجه داشته و این خود موجب گردیده تا همانند کنوانسیون در زمینه بیان شرایط مسکوت باشد. نهایتاً با توجه به دسته بندی های ارائه شده در مبـحث قبل در بیان شرایط حمایت از پدیدآورنده و نهایتاً کلیات حقوق مالکیت فکری شرایط حمایت از دارندگان حقوق مرتبط را در ادامه بررسی می کنیم.

بند اول ) شرایط ماهوی

الف) محسوس بودن شکل اثر- همان گونه که در باب حمایت از آثار ادبی و هنری آمد ، صرف ایده و فکر قابل حمایت نبوده و اولین شرط از شرایط حمایت آثار ادبی و هنری ارائه آن در یک قالب محسوس می باشد. این امر در حقوق مرتبط نیز نسبت به سه موضوع قابل حمایت اجرا ، آثار صوتی ، آثار رادیویی و تلویزیونی پذیرفته شده و به موجـب معیـار عینـی آنچه موجبات حمایت از دارندگان حقوق مرتبط را فراهم می سازد ، عملکرد آن ها و به بیان کلی تر نمود بیرونی و خارجی فعالیت آن ها در یک قالب محسوس و قابل رویت است. در مورد اجراها وضعیت تا حد بسیار زیادی همانند آثار ادبی و هنری بوده و حتماً می بایست اجرای مورد نظر در یک شکل محسوس ارائه شود تا قابلیت حمایت براساس حقوق مرتبط را کسب کند. بنابراین به موجب تعریف به عمل آمده در بند اول ماده 3 کنوانسیون رم بازیگر با بازی کردن ، خواننده با خواندن آواز ، نوازنده با نواختن آلت موسیقی(ساز) و سخنران با نطق کردن و دیگر روش های اجرای آثار ادبی و هنری یا نمود های فولکلور به نوعی اجرا را برای شنوندگان یا بینندگان ملموس می کنند. اگرچه به موجب ماده 9 کنوانسیون مذکور هر کشور عضو ممکن است ، براساس قوانین داخلی خود حمایت کنوانسیون را حتی به هنرمندانی که آثار ادبی و هنری را اجرا نمی کنند ، همانند هنرمندان سیرک و واریته ( منظور برنامه ایی است که از بخش های مجزا تشکیل شده و هر بخش شامل ساز و آواز ، کنسرت رقص و تئاتر است. ) نیز تعمیم دهد.

دانلود پایان نامه
برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  40y.ir  مراجعه نمایید
رشته حقوق همه گرایش ها : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

در رابطه با آثار صوتی ، طبق تعریف به عمل آمده در بند دوم ماده 3 کنوانسیون رم اثر صوتی به معنای تثبیت صداهای اجرا یا دیگر صداها می باشد. ماده 3 قانون ترجمه و تکثیر آثار صوتی ایران به دو وسیله صفحه و نوار برای تثبیت آثار صوتی به صورت تمثیلی اشاره کرده است. معاهده وایپو در تعریف تثبیت آن را وسیله درج صداها یا نمایش متعلق به آن ، با قابلیت مشاهده و تکثیر توسط دستگاه های مکانیکی نام برده ، هر چند در هیچ یک از این قوانین بین المللی و حتی قوانین داخلی به روش تثبیت ، نوع ابزار و حتی وسیله تثبیت که می تواند شفاف یا غیر شفاف باشد ، علی الاصول به دلیل رشد سریع فناوری اشاره ای نشده است. همین تعریف با اندکی تغییردر بند 26 ماده 1 پیش نویس لایحه جدید در تعریف تثبیت تکرار شده است. بدین ترتیب حمایت از تولید کنندگان محدود به افرادی است که برای اولین بار صدا یا اجرایی را ضبط کرده باشند و کپـی برداران با کپی از روی آنچـه که قبلاً ضبط و تثبیت شده ، تولیدکننده به مفهوم مقرر در کنوانسیون رم جهت برخورداری از حقوق مرتبط محسوب نخواهند شد. در رابطه با آثار رادیویی و تلویزیونی که در قالب یک برنامه برای پخش از رادیو و تلویزیون مورد استفاده قرار می گیرند ، از دو فرض خارج نمی باشد ؛ در فرض اول از آثاری استفاده می شود که قبلاً ضبط شده است. مانند آثار ادبی و هنری (موضوع حق مولف) ، اجرا و آثار صوتی. فرض دوم آثاری را شامل می شود که به صورت مستقیم و زنده امکان پخش می یابند. هر چند در این صورت نیز دستگاه های فرستنده حاضر در محل ( واحد سیار ) اول فیلم واقعه مذکور را ضبط و سپس نسبت به ارسال آن به مرکز پخش اقدام می نمایند.مانند مسابقات ورزشی، کنسرت موسیقی. بنابراین آنچه موجبات حمایت از برنامه های رادیویی و تلویزیونی را فراهم می سازد ، تثبت بوسیله پخش اثر می باشد.
ب) اصالت یا ابتکار – همانطور که در مقام بیان شرط اصالت در آثار ادبی و هنری به موجب حقوق مولف بیان کردیم ، آثار ادبی و هنری زمانی از حمایت حق مولف برخوردار خواهند شد که حاصل تلاش فکری و ذهنی پدیدآورنده و به نوعی نشانگر شخصیت او باشند ، زیرا تنها در این صورت می توان با جمیع شرایط دیگر حمایت حق مولف را برای