مقاله با موضوع
کنوانسیون ژنو

مقاله با موضوع کنوانسیون ژنو

دانلود پایان نامه

آور هستن که در قوانین موضوعه نفوذ و راه تصویب نامه دولتی اعمال شن. طبق قانون مالکیت فکری این کشور ، کارا صالح واسه حمایت آثاری هستن که به وسیله تبعه انگلیسی (ساکن در داخل یا خارج انگلستان ) تولید شن ، محل سکونت موقت یا قرار گرفتن شخصیت حقوقی تولید کننده اثر درکشور انگلستان یا کشورهای مورد قبول قانون نامبرده باشه ، فیلم یا صدای ضبط شده و بقیه کارا ادبی و هنری قطع نظر از مالکیت اگه واسه اولین بار در انگلستان و بقیه کشورهای مورد قبول قانون نامبرده منتشر شن ، حمایت می شن. در این بین کشور فرانسه علی خلاف میل عضویت در کنوانسیون برن ، در حمایت از کارا خارجی به ویژه در دادن حقوق معنوی خیلی با احتیاط عمل نمودهه.
در ماده 22 قانون حمایت حقوق مولفان ، مصنفان و هنرمندان در مورد جای ساخت یا پخش کارا آمدهه : « حقوق مادی و معنوی پدیدآورنده موقعی از حمایت این قانون بهره مند میشه که اثر واسه اولین بار در ایران چاپ یا پخش یا نشر یا اجرا شده باشه و قبلاً در هیچ کشوری چاپ یا پخش یا اجرا نشده باشه.» با بررسی خلاصه این ماده میشه به چند نکته اساسی پی برد : اول اونکه نحوه بیان ماده به گونه که تنها حقوق مادی به روشنیً به شرط رعایت اصل سرزمینی شده ان و حقوق معنوی در همه کارا مثل داخلی و خارجی مورد حمایته. دوم اونکه آثاری که اولین بار در خارج از ایران تهیه و تولید شن ، مثل اونکه پدیدآورندگان کارا مزبور ایرونی یا خارجی باشن ، از حمایت این قانون خارج می باشن. نکته آخر اونکه قسمت انتهایی ماده نامبرده پخش با هم رو هم نپذیرفتهه. با وجود این ماده 6 قانون ترجمه وتکثیر کتب و نشریات صوتی ، علاوه بر پذیرش اصل سرزمینی ، شرط معامله دوطرفه رو در حمایت از کارا خارجی پذیرفتهه و از این حیث مترقی هستش. پیش نویس لایحه جدید با هدف حل این موضوع و با توجه به کنوانسیون برن در سه بند جداگونه از حیث قلمرو اجرا در بیان کارا قابل حمایت مقرر می داره : بند اول – کارا پدیدآورندگانی که تبعه ایران بوده یا اقامتگاه یا مرکز عملیات اداری یا محل سکونت اونا در ایرانه. بند دوم – آثاری که اولین بار در ایران منتشر می شن یا بیشترین حد ظرف 30 روز در ایران منتشر می شن. بند سوم – کارا سمعی و چشمی که دفتر مرکزی یا اقامتگاه یا محل سکونت تهیه کنندگان اونا در ایران واقع شده. نکته مهم در این ماده اشاره به مرکز عملیات یا دفتر مرکزی هکه با توجه به ماده 1002 قانون مدنی و ماده 590 قانون تجارت و در مقام بیان اقامتگاه هر بعضی وقتا پدیدآورنده شخص حقوقی باشه ، قابل توجیه هستش. واسه مثال موسسه تصویر دنیای هنر یه تهیه کننده کارا سمعی و چشمی و دارای شخصیت حقوقیه که مرکز عملیات یا دفتر مرکزی اون در ایرانه. اینجوری طبق قانون فعلی ایران کارا تلویزیونی ایرونی یا خارجی اگه واسه اولین بار در ایران پخش یا منتشر یا اجرا نشده باشن ، هر چند از دید معنوی حمایت می شن ، اما از دید مادی حمایت نخوان شد. از طرف دیگه کارا تلویزیونی خارجی به شرط وجود معاهده دوطرفه قابل حمایت می باشن. بنابراین در نبود معامله دوطرفه و هم به خاطر نبود عضویت ایران در کنوانسیونای بین المللی علاوه بر اینکه کارا تلویزیونی داخلی همیشه روبروی سوء استفاده قرار می گیرند ، کارا تلویزیونی خارجی هم بی در نظر گرفتن حقوق مادی و معنوی به سرعت و به وسیله فضاهای مجازی و غیر مجازی در داخل کشور منتشر می شن. واسه مثال سریالای تلویزیونی که به وسیله شبکه های تلویزیونی خصوصی کشور کره ساخته می شن و خیلی آسون و با ترجمه ای سطحی از راه سایتای اینترنتی در کشور منتشر می شن ، بی اونکه از حمایت مادی یا معنوی بهره مند باشن ، این در حالیه که کشور کره عضویت در کنوانسیون برن رو برخلاف ایران پذیرفتهه.
ب) اعلان مشخصات و ثبت اثر- علاوه بر اصل رفتار ملی ، اصل دیگری با عنوان « اصل حمایت بی تشریفات » هم به باعث بند 2 ماده 5 کنوانسیون برن حاکمه. بدین تعبیر که بهره مندی کارا ادبی و هنری از حمایت نیازمند روش و شکل خاصی نبوده و کارا ادبی و هنری به محض ارائه به شکل شکلی اصیل باید مورد حمایت مادی و معنوی قرار بگیرند. کنوانسیون برن ثبت اثر و رعایت دیگه تشریفات رو شرط حمایت از کارا ندانسته ، هر چند به باعث بند 1 ماده 5 کنوانسیون نامبرده مقرر شده « مولفان در کشورهای عضـو اتحادیه ، از فایده هایی که بیانیه واسه اونا در نظر گرفته بهره مند خواهـند بود. این امتیازات جدا از حقوقیه که کشور خاستگاه الان و یا پس از اون واسه افراد خود در نظر گرفته و یا خواهد گرفـت.» کشورهای عضو می تونن ثبت اثر یا انجام دیگه تشریفات رو ملاک حمایت قرار بدن. برخلاف کنوانسیون برن ، کنوانسیون ژنو رعایت تشریفات رو پذیرفته و شرط برخورداری اثر از حمایت رو درج علامت © ، نام صاحب اثر و اولین سال پخش روی اثر قرار داده.
کلا کشورها نسبت به اصل نبود رعایت تشریفات موضع واحدی انجام ننموده ان : در پاره ای از کشورها رعایت تشریفات نسبت به همه یا تعدادی از کارا ادبی و هنری الزامیه. واسه مثال در کشور آرژانتین ثبت در دفتر ثبت الزامیه و یا در کشور بلژیک انتشارات دولتی در صورتی که ثبت شن ، مورد حمایت خواهند بود. در پاره ای دیگه از کشورها رعایت تشریفات اختیاری بوده ، هر چند ثبت در اینجور کشورهای اماره مالکیت اثر تلقی میشه. این روش در قانون مالکیت فکری فرانسه
حاکم بوده و به باعث اون به محض ارائه اثر ادبی و هنری در شکلی اصیل ، بی نیاز به تشریفاتی مثل درج مشخصات یا ثبت اثر حمایت صورت می گیرد. در قوانین مالکیت فکری انگلستان هم رعایت تشریفات اجباری نبوده و این به خاطر نبود مغایرت قوانین این کشورها با کنوانسیون برن هستش. اما در قوانین مالکیت فکری آمریکا رعایت برخی تشریفات اجباری بوده که خود ایجاد کننده رعایت تشریفات در کنوانسیون ژنو و النهایه فرق اون از کنوانسیون برن گردیده. بنابراین ضرورت رعایت تشریفاتی مثل درج علامت © ، نام صاحب اثر و اولین سال پخش روی اثر از مقررات این کنوانسیون ناشی شده ، اما با پیوستن آمریکا به کنوانسیون برن در مارس سال 1989 میلادی ، درج مشخصات اختیاری شده. گرچه این قانون با استثنائاتی روبرو شده که طبق اون از یه طرف نسبت به کارا تهیه شده قبل از این تاریخ بازم اعلان مشخصات اجباری هستش. از طرف دیگه آثاری که اولین بار از سال 1978 تا 1989 میلادی بی اعلان مشخصات منتشر شده ان ، باید 5 سال پس از پخش بی درج مشخصات ثبت شن ، تا بتونن مورد حمایت قرار بگیرند.
در ایران هم اصل بر نبود رعایت تشریفات بوده ، چون ماده 21 قانون حمایت حقوق مولفان و مصنفان و هنرمندان مقرر می داره : « پدیدآورندگان می تونن اثر و نام و عنوان و نشونه ویژه اثر خودشو در مراکزی که وزارت فرهنگ و هنر با تعیین نوع کارا آگهی می کنه به ثبت برسانند. » بنابراین با توجه به لفظ « می تونن » در این ماده علاوه بر ثبت اختیاری اثر ادبی و هنری ، میشه نام و عنوان و نشونه ویژه اثر نامبرده رو هم ثبت کرد. هر چند کلا احتیاجی به درج مشخصات روی اثر نداریم. ولی استثنائاً درماده 4 قانون ترجمه و افزایش کتب و نشریات و کارا صوتی حمایت از صفحات یا نوارهای موسیقی و صوتی به شرط رعایت تشریفات شده که طبق اون : « صفحات یا نوارهای موسیقی و صوتی در صورتی حمایت می شه که در روی هر نسخه یا جلد اون علامت بین المللی p لاتین در داخل دایره و تاریخ پخش و نام نشانی تولید کننده یا نوارهای موسیقی و صورتی درج علامت بین المللیp واسه حمایت اونا الزامیه.» در پیش نویس لایحه جدید و در بیان مقررات راجبه ثبت اثر اومده « ثبت کارا مندرج در این قانون اختیاریه و پدیدآورندگان می تونن اثر و نام و عنوان و نشونه ویژه اثر خودشو در دفاتری که به وسیله وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی تعیین می شه به ثبت برسانند.» پس به روشنیً به ثبت اختیاری اثر و اینکه اینجور ثبتی اماره قانونی شناسایی اولین دارنده حقوق مادی و معنوی اشاره شده. در مواد بعدی به این نکته اشاره شده که ثبت اثر به شرط از دست دادن سابقه ثبت و صحت اطلاعات در مورد کارا ادبی و هنری قابل ثبت صورت خواهد گرفت. هر چند معاهدات بین المللی به ویژه کنوانسیون برن و بیشتر قوانین ملی کشورها حمایت از حق مولف رو به شرط ثبت اثر و اعلان مشخصات ندانسته و اثر رو به محض ایجاد قابل حمایت می دانند ، اما از دید شکلی ثبت اثر و اعلان مشخصات در بر دارنده امتیازاتیه ؛ اول اونکه در مقام اثبات مالکیت ادعای مستند به ثبت بر بقیه ادعاها مقدم هستش و به یه جور آگاهی رسانی عمومی حساب می شه. دوم اونکه اعلان مشخصات هم دارای عاقبتای مثبتی همثل در میدون بین المللی و در شرایطی که اعلان مشخصات ضروریه.

آئین نامه چگونگی و ترتیب انجام یافتن تشریفات ثبت کارا طبق قسمت انتهایی ماده 21 قانون حمایت از حقوق مولفان و مصنفان… دو سال بعد یعنی در سال 1350 در سه فصل شامل هفت ماده و دو تبصره به تصویب هیات وزیران رسید که در سال 1379 هم با اصلاحاتی روبرو گردید. برابر فصل اول و در مقام بیان مقررات عمومی تنظیم خواسته نامه ثبت اولین قدم واسه ثبت اثر حساب میشه ، در بیشتر موارد پدیدآورنده مثل شخص حقیقی یا حقوقی یا وکیل نامبردگان اقدام به تکمیل خواسته نامه می کنه.بعضی وقتا وقتا انتقال گیرنده حقوق مادی ، در حدود قرارداد تنظیم شده با پدیدآورنده و یا سفارش دهنده به خاطر اونکه قائم مقام پدیدآورنده حساب می شن ، اقدام به ارائه خواسته نامه می کنن ، البته در این موارد هم اشاره مشخصات پدیدآورنده اجباری هستش. ضمنا به باعث آئین نامه اجرایی نامبرده ، در صورتی که اثر مشترک باشه ، مشخصات پدیدآورندگان و کلیه افراد حقیقی و حقوقی صاحب حقوق مادی و معنوی باید در خواسته نامه قید شده و به وسیله دو یا چند پدیدآورنده یا قائم مقام قانونی اونا امضاء شه. برابر فصل دوم و در مقام بیان مقررات اختصاصی خواسته ثبت اثر علاوه بر تکمیل فرم خواسته نامه طبق اونی که در بالا اومده ، بسته به نوع اثر باید اطلاعات و مدارک اثر هم ضمیمه خواسته نامه شه. واسه مثال در مورد اثر سمعی و چشمی به خاطر اجراء در صحنهای نمایش یا پرده سینما یا پخش از رادیو و تلویزیون موضوع بند 3 ماده دوم قانون ، دو نسخه از اثر به هر ترتیبی که واسه اجراء نوشته یا ضبط یا نشر شده باشه. یا در مورد اثر موسیقی موضوع بند 4 ماده دوم قانون دو نسخه اصل یا فتوکپی یا خطی از نت اثر در صورتی که نت داشته باشه ، به همراه گفتار اون اگه باشه ، ضمنا دو نسخه اثر روی صفحه یا نوار باید ضمیمه خواسته شه. ً به باعث تبصره ماده 2 آئین نامه اگه تقاضا کننده توضیحات خاصی رو واسه معرفی اثر و چگونگی پیدایش اون لازم بدونه ، می میتونه در برگ جداگونه ای قید و همراه اظهارنامه تسلیم کنه. برابر فصل سوم و در مقام بیان منبع ثبت و کارا ثبتی ، خواسته نامه ثبت اثر تو تهران باید به دفتر حقوقی و امور مالکیت معنوی و در شهرستانا باید به ادارات کل فرهنگ و ارشاد اسلامی تسلیم شه. منبع نامبرده به خواسته رسیدگی و اگه خواسته برابر مقررات فصل اول و دوم تنظیم شده و قبلاً هم به ثبت نرسیده باشه ، اون رو در دفتر مخصوص ثبت اثر ثبت می کنه. بنابراین اگه اثر تلویزیونی اثری باشه که به وسیله شخص حقیقی یا حقوقی تهیه شده باشه ، پدید آورنده علاوه بر تکمیل فرم خواسته نامه ثبت به طور کامل باید دو نسخه ضبط شده از اثر رو هم به منبع ثبت اعلامی تسلیم کنه. اما اگه اثر تلویزیونی اثری مشترک باشه، مشخصات کلیه پدیدآورندگان حقیقی و حقوقی باید در در خواست نامه اشاره شده و به امضای دو چند پدیدآورنده برسد. نکته خیلی مهم اینه که برخلاف ثبت اثر که اختیاری بوده و از حیث اثبات آفرینش اثر می میتونه دلیلی قوی به حساب بیایید ، گرفتن مجوز جهت افزایش و پخش اثر جنبه اجباری داره. از نقطه نظر منطقی رابطه بین ثبت اثر و مجوز عموم و خصوص من وجه هستش. چه بسا اثری ثبت شه ، اما با دلایلی مثل مغایرت با نظم عمومی ، اخلاق حسنه و امنیت اجتماعی مجوز پخش و پخش رو کسب نکند. یا اینکه اثری مجوز بگیره اما به خاطر اون که اصالت نداره ، توانایی ثبت نداشته باشه. بنابراین اونی که موجبات حمایت از یه اثر خاصه اثر سمعی و چشمی رو فراهم می کند ، حصول مجموعه ای از شرایط شکلی و ماهوی در اثره ، به این شرط که بتونه خودشو با مقتضیات فرهنگی ، اجتماعی و حقوقی کشوری که در اون تولید می شه ، هماهنگ سازد.
مبحث دوم : قلمرو و شرایط حمایت از کارا تلویزیونی به باعث حقوق در ارتباط

دانلود پایان نامه
واسه دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،جلسه مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می تونید به سایت  40y.ir  مراجعه کنین
رشته حقوق همه گرایشا : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   مقاله با موضوعکنوانسیون ژنو

در این سایت مجموعه خیلی بزرگی از مقالات و پایان نامها درج شده که قسمتی از اونا به شکل رایگان و بقیه واسه فروش و دانلود درج شده ان

با گذر زمان و به دنبال پیشرفت فناوری و تکنولوژی در آخرای قرن نوزدهم میلادی و پس کشف اختراعاتی در مورد تهیه و افزایش کارا ادبی و هنری ، نیاز به شکل جدیدی از حمایت واسه کارا تولید شده طبق این پیشرفتا بیشتر از قبل احساس شد که این کارا خود در سه گروه مهم اجراها ، کارا صوتی و کارا رادیویی و تلویزیونی قابل بررسی می باشن. کل این شرایط باعث تصویب «کنوانسیون رم راجبه حمایت از هنرمندان مجری اثر یا مجریان ، تولید کنندگان کارا صوتی و سازمانای پخش » مورخ 1961 میلادی گردید. البته در این کنوانسیون و حتی در مقررات داخلی کشورها تعریفی از حقوق در ارتباط ارائه نگردیده و این خود باعث برخوردهای چندگانه کشورها در این مورد شده ، طوریکه برخی کشورها قائل به جدا حقوق مولف از حقوق در ارتباط شده ان.( واسه مثال فرانسه) برخی دیگه از کشورها حقوق مولف و در ارتباط رو با هم در یه قانون مورد بررسی قرار داده ان. (واسه مثال انگلستان) اما آخر سر و با توجه به تعاریف حقوق دانان از حقوق نامبرده میشه گفت : در حالی که حق مولف نشون دهنده حقوق قانونی و دارای ضمانت اجرای پدیدآورندگان کارا ادبی و هنری هستش ، حقوق در ارتباط نشون دهنده ابزار و روش های پخش و عرضه این کارا به عموم و آخر سرً حمایت از دارندگان حقوق مادی و معنوی نسبت به آثارشانه. در ادامه انواع کارا مورد حمایت حقوق در ارتباط و شرایط ماهوی و شکلی مورد نیاز این حمایت بیان میشه.

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu