منابع و ماخذ مقاله حقوق
سازمان بهداشت جهانی

منابع و ماخذ مقاله حقوق سازمان بهداشت جهانی

دانلود پایان نامه

ترتیب میزان ایزوتوپ ۲۳۵ اورانیوم تهی از میزان این ایزوتوپ در اورانیوم طبیعی موجود در معدن اورانیوم هم کم تره. در صنایع نظامی از اورانیوم تهی به خاطر چگالی خیلی بالای اون واسه ساخت مرمی گلوله های ضد زره استفاده می شه. این جور گلوله ها به شکل زیادی در جنگ دوم خلیج فارس بر علیه نیروهای عراقی استفاده شد و مباحث مربوط به احتمال آلودگی رادیواکتیو به خاطر استفاده از این گلوله ها و رد این نظریه از طرف سازمان بهداشت جهانی رو باعث گردید.
سند ۲۶ «انحراف» رو این جور تعریف می کند که «انحراف به معنای استفادۀ دولت دریافت کننده از مواد شکافت پذیر و غیر اون، تأسیسات و لوازم تأمین شده از طرف آژانس واسه جلو بردن هر گونه مقاصد نظامی و یا نقض هر گونه شرط دیگه مندرج در موافقتنامۀ بین آژانس و دولت مزبور در مورد استفاده از اون مواد، تأسیسات و یا تجهیزاته.»


واسه دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،جلسه مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می تونید به سایت  40y.ir  مراجعه کنین
رشته حقوق همه گرایشا : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

در این سایت مجموعه خیلی بزرگی از مقالات و پایان نامها درج شده که قسمتی از اونا به شکل رایگان و بقیه واسه فروش و دانلود درج شده ان

ضمنا «انضمام پادمان» به معنای «اقتضای اعمال فرایندهای متناسب پادمانی» تعریف شده. یعنی وقتی سخن از انضمام پادمان به مواد، لوازم و تأسیسات هسته ای به بین میاد، منظور وضعیتیه که مواد، لوازم و تأسیسات مزبور طبق دلایلی که در ادامه توضیح خواهد گردید تحت پادمان های آژانس قرار می گیرند.
جزء سوم – اصول حاکم بر پادمان

بخش سوم سند ۲۶ در ده بند به توضیح اصول حاکم بر پادمان ها می پردازد. مهم ترین محورهای مطروحه در این بخش عبارت هستن از:
الف) پادمان های مربوط به اشکال مختلف مواد و تأسیسات به شکل، دامنه و میزان کمکی که آژانس در هر پروژۀ خاص ارائه داده و نقشی که اینجور پروژه ای میتونه در جلو بردن مقاصد نظامی داشته باشه، بستگی داره.
ب) پادمان های آژانس هنگامی به مواد هسته ای تأمین شده به وسیله آژانس منضم می شه که:
ـ مواد هسته ای صلح آمیز در یه کشور از یه کمه کم مشخص بالاتر رفته باشه،
ـ مواد شکافت پذیر از راه استفاده از مواد تحت پادمان آژانس تولید شده باشه،
ـ مواد هسته ای در تأسیسات هسته ای تحت پوشش پادمان های آژانس تولید شده باشه.
ج) پادمان های آژانس به تأسیسات هسته ای اصلی که به وسیله آژانس تأمین شده و یا با کمک اساسی آژانس احداث شده باشه منضم می شه. ضمنا اگر از نظر شورای حکام ارائۀ برخی لوازم تخصصی یا مواد غیرهسته ای به تأسیسات هسته ای اصلی و یا به روشی به جلو بردن مقاصد نظامی کمک کنه، پادمان های آژانس به این جور لوازم و مواد منضم می شه.
د) پادمان های آژانس به معادن، لوازم معدن و کارخانه های فراوری سنگ معدن منضم نمی شه.
ه‍) اختلاط مواد هسته ای تحت پادمان با دیگه مواد هسته ای و انتقال این جور مواد به تأسیسات دیگه باعث می شه تا مواد و تأسیسات مزبور هم تحت پادمان قرار گیرند.

جزء چهارم – قوانین انضمام و خاتمۀ پادمان های آژانس
در بخش چهارم سند ۲۶ قوانین انضمام و خاتمۀ پادمان های آژانس به مواد، تأسیسات و لوازم توضیح شده. یعنی در این بخش روشن می شه چه شرایط و خصوصیاتی باعث میشه که مواد، لوازم و تأسیسات هسته ای مشمول پادمان های آژانس گردند و در مقابل چه شرایط و خصوصیاتی اونا رو از عمومیت پادمان های آژانس خارج میسازه.
در مورد مواد ابتدایی، ده تن اورانیوم طبیعی و یا اورانیوم تهی با میزان نیم درصد اورانیوم ۲۳۵ و یا بالاتر از اون مشمول پادمان های آژانس شناخته شده. در صورتی که میزان ایزوتوپ اورانیوم ۲۳۵ در اورانیوم تهی کم تر از نیم درصد باشه، اون وقت بیست تن اورانیوم تهی مشمول پادمان های آژانس می شه. در مورد عنصر توریوم هم مقدار بیست تن به عنوان مرز عمومیت پادمان های آژانس شناخته شده.
باید توجه داشت که سطح بالای میزان تعیین شده واسه انضمام پادمان ها به مواد ابتدایی ناشی مقدار خیلی نازل مواد شکافت پذیر هسته ای در اورانیوم طبیعیه. واسه همین به هنگام تعیین میزان مواد شکافت پذیر مشمول پادمان شاهد اون هستیم که ارقام چندین و چند تنی به میزان زیادی کاهش یافته و به مقادیر زیر یه کیلوگرم افت می کند.
در مورد مواد شکافت پذیر شامل پلوتونیوم، اورانیوم ایزوتوپ ۲۳۳ و اورانیوم ً غنی شده، مقدار ۲۰۰ گرم حد نصاب انضمام پادمان های آژانس تعیین شده. در صورتی که غنی سازی اورانیوم به طور کامل نبوده باشه، مقدار اورانیوم غنی شده متناسب با ۲۰۰ گرم اورانیوم ً غنی شده ملاک انضمام پادمان ها هستش. چگونگی محاسبۀ این تناسب از راه فرمول های علمی مندرج در ضمیمۀ سند ۲۶ محاسبه می شه. در صورتی که میزان مواد شکافت پذیر از یه هزار گرم تجاوز ننماید، پادمان ها به شکل جزئی (یه گزارش دوره ای در سال و بی بازرسی های هرساله) اعمال میشه.
قابل ذکره اگر مواد هسته ای حاصل کار روی مواد تحت پادمان بوده باشن و یا در تأسیسات تحت پادمان تولید شده باشن، انضمام پادمان بی توجه به حد نصاب های تعیین شده صورت میگیره.÷ ضمنا وقتی مواد ابتدایی یا شکافت پذیر تحت پادمان به تأسیسات خارج از پادمان منتقل گردند، این مواد تحت پادمان باقی مونده و هر گونه مواد هسته ای حاصل از کار روی اونا هم تحت پادمان خواهند بود.
در ادامۀ بخش چهارم به چگونگی انضمام پادمان به تأسیسات هسته ای پرداخته شده و تصریح شده اگر تأسیسات هسته ای با کمک آژانس احداث شده باشه و یا این که طبق نظر شورای حکام کمک آژانس نقش مؤثری در احداث اون داشته باشه، پادمان های آژانس به اون تأسیسات منظم خواهد گردید. اگر بیشترین حد توان یه تأسیسات هسته ای از ۳ مگاوات بالاتر نرود، اینجور تأسیساتی از پادمان معاف هستش به شرط اون که توان کل اینجور تأسیساتی در یه کشور از ۶ مگاوات تجاوز ننماید.
پادمان های آژانس ضمنا شامل اون دسته لوازم ویژه ای می شه که میتونه به احداث تأسیسات اصلی با توان بالاتر از ۳ مگاوات و یا جلو بردن مقاصد نظامی کمک کنه. تعیین لیست اینجور تجهیزاتی بر عهدۀ آژانسه و آژانس میتونه هر از چند بعضی وقتا این لیست رو مورد تجدید نظر قرار بده.
دو بند انتهایی بخش چهارم به موضوع پایان یا تعلیق پادمان ها اختصاص داره. در بند اول اینجور اشاره شده که هر گونه از دست دادن شرایط باعث انضمام پادمان به خاتمۀ پادمان خواهد رسید. در مورد تعلیق هم هر بعضی وقتا مواد هسته ای با تصویب آژانس واسه فراوری یا آزمایش به دولت دیگه یا سازمان بین المللی منتقل شه، اگر مواد انتقال یافته کمتر از حد نصاب مواد ابتدایی و یا هزار گرم پلوتونیوم، اورانیوم ۲۳۳ یا اورانیوم ً غنی شده یا برابر اونا باشه و یا اینکه دولت یا سازمان دریافت کننده مقادیر برابر با میزان مواد انتقال یافته رو تحت پادمان آژانس قراردهند، اعمال پادمان در م
ورد مواد مزبور در کشور فرستنده آویزون میشه.
جزء پنجم – اعمال پادمان های آژانس
بخش پنجم سند ۲۶ به توضیح چگونگی اعمال پادمان ها اختصاص داره و طی ۲۶ بند روشن می سازه که چطوری مواد و تأسیساتی که منضم به پادمان های آژانس بین المللی انرژی اتمی می گردند، مورد نظارت و بازرسی قرار می گیرند تا نبود انحراف اونا به طرف مقاصد نظامی مورد تأیید بگیره. مجموعۀ مقررات مندرج در این بخش خود به سه دستۀ اصلی تقسیم می گردند. دستۀ اول مجموعۀ مقرراتی عامیه که به اعمال پادمان در مورد مواد و کلیۀ تأسیسات مشمول پادمان های آژانس قابل اجراه. دستۀ دوم مجموعۀ مقرراتیه که به طور اخص در مورد تأسیسات در بر دارندۀ رأکتور هسته ای اجرا می گردند و دستۀ سوم مقرراتی هستن که ویژۀ تأسیسات غیر از تأسیسات در بر دارندۀ رأکتور هسته ای می باشن. مقررات ویژه پس از بررسی مقررات عام اعمال پادمان ها مورد بررسی قرار خواهند گرفت.
در اولین بند این بخش بار دیگه تأکید می شه که اعمال پادمان ها نسبت به تأسیسات و مواد طبق قرارداد فیمابین آژانس و دولت و یا دولت های ذیربط صورت میگیره. در همین بند اعمال پادمان ها رو نسبت چار محور زیر مقرر داشته:
الف) بررسی و تأیید طراحی تأسیسات به وسیله آژانس از جهت نبود انحراف به طرف مقاصد نظامی و توانایی اعمال پادمان؛
ب) ایجاد یه نظام ثبت استفاده از مواد و تأسیسات از طرف دولت ذیربط برابر با جزئیات مورد توافق آژانس؛
ج) تسلیم گزارش های دوره ای و بالا العاده به وسیله دولت ذیربط در مورد مواد و تأسیسات تحت پادمان؛ و

د) پذیرش بازرسان از طرف دولت ذیربط به خاطر حسابرسی مواد تحت پادمان و کشف موارد انحراف.
اینجوری بند حاضر محورهای اصلی عملیاتی پادمان رو روشن می کند. چار محور بررسی طراحی تأسیسات، ثبت سوابق، گزارش دهی و بازرسی در سال های بعد هم به عنوان محورهای اصلی نظام پادمانی آژانس باقی ماندند و تحولات بعدی گرچه به دنبال گسترش صلاحیت ها و نظارت های آژانس بودن، ولی محور تازه ای در چگونگی اعمال پادمان ایجاد نکردند.
کارکنان آژانس که در راه اعمال پادمان ها از اسرار صنعتی و دیگه اطلاعات طبقه بندی شده دولتی آگاه می گردند، مجاز نیستن این اطلاعات رو جز واسه مدیر کل و افرادی که اون مجاز می داره، افشا کنه.
در بحث تصویب طراحی تأسیسات، در مورد اون تأسیساتی که به هنگام عقد قرارداد دولت با آژانس از قبل موجود باشن، آژانس حتی الامکان به بررسی طراحی تأسیسات، از جهت نبود جلو بردن مقاصد نظامی و توانایی اعمال مؤثر پادمان ها، خواهد پرداخت. در صورت احداث تأسیسات جدید و یا اعمال تغییرات اساسی در تأسیسات از قبل موجود، کشور ذیربط می بایست مراتب رو به همراه اطلاعات مورد نیاز به آژانس اعلام کنه. آژانس موظفه هر چه سریع تر در مورد تصویب طراحی تأسیسات تصمیم گیری کنه.
در بحث ثبت استفاده از مواد و تأسیسات، دولت ذیربط می بایست به توافقی با آژانس در مورد نظام ثبت استفاده از هر تأسیسات و موادی که مشمول نظارت آژانس می گردند، برسد. دولت ذیربط می بایست پیش نویس این نظام ثبت رو در فرصت مناسب به آژانس تسلیم کنه تا در مورد بررسی و تأیید بگیره. هر گونه تغییرات بعدی در این نظام ثبت می بایست با توافق آژانس صورت گیرد. این نظام ثبت می بایست شامل اطلاعات لازم در مورد کارکرد تأسیسات و ضمنا میزان استفاده از مواد و لوازم تحت پوشش پادمان باشه. همه اطلاعات ثبت شده می بایست کمه کم به مدت دو سال نگاهداری شن.
در بحث گزارش دهی، هم دولت ذیربط و آژانس می بایست به توافقی در مورد نظام گزارش دهی هر تأسیسات برسن. در این مورد هم پیش نویس ابتدایی از طرف دولت ذیربط تهیه و با دید فرصت مناسب واسه بررسی و تأیید اون، به آژانس ارائه می شه.
گزارش های ارائه شده به دو شکل گزارش های دوره ای و گزارش های ویژه هستن. گزارش های دوره ای می بایست شامل اطلاعات لازم در مورد کارکرد تأسیسات و استفاده از مواد از زمان گزارش قبلی تا زمان تهیه گزارش جدید و ضمنا برنامۀ کاری پیش بینی شده تا زمان تهیۀ گزارش آینده باشه. در این جور گزارش ها لازمه مقدار مواد تحت پوشش پادمان و محل نگاهداری این جور مواد هم اشاره شه. اولین گزارش مربوط به هر تأسیسات می بایست به هنگام اولین کارکرد تأسیسات تحت نظارت آژانس و یا انتقال مواد تحت پوشش پادمان به تأسیسات به آژانس تسلیم شه. آژانس میتونه در شرایط غیرعادی خواستار اطلاعات و توضیحات بیشتر در مورد محتوای گزارش های دوره ای شه.
در مورد گزارش های ویژه سند ۲۶ اینجور مقرر می داره که هر دولت طرف قرارداد پادمان با آژانس موظفه حوادث باعث آسیب و خراب کردن پنهون و حالا مواد و تأسیسات تحت پوشش پادمان و ضمنا موارد کسری مواد هسته ای که بیشتر از حد عادی کارکرد تأسیسات باشن رو به سرعت و ظرف بیشترین حد ۴۸ ساعت به شکل گزارش ویژه به آژانس اعلام کنه. ضمنا در صورت وجود هدف خرید و فروش مواد و یا تغییر مهم در تأسیسات تحت پوشش پادمان و یا برنامه های آینده اعلام شده در گزارش های دوره ای، مراتب می بایست ظرف بیشترین حد دو هفته قبل از انجام این تغییرات طی گزارش های ویژه به آژانس اعلام شه. آژانس میتونه خواستار دریافت گزارش های ویژۀ اضافی در مورد مفاد هر یه از گزارش های ویژه ارائه شده شه.
سند ۲۶ در بحث بازرسی هم دو شکل بازرسی های دوره ای و بازرسی های ویژه رو پیش بینی کرده. بازرسی های دوره ای از زمان مشخص شده در موافقتنامۀ فیمابین دولت و آژانس شروع و شامل تأسیسات و مواد تحت پوشش پادمان می شه. در بازرسی یکی بودن احداث تأسیسات با طراحی تأیید شده از طرف آژانس و دقت تجهیزاتی که واسه اندازه گیری مواد تحت پادمان به کار می روش مورد آزمایش قرار میگیره.
بازرسی های دوره ای پس از شروع فعالیت تأسیسات معمولا شامل موارد زیر می شه:
الف) بررسی تأسیسات و مواد تحت پوشش پادمان؛
ب) برابری نظام ثبت با گزارش های ارائه شده به آژانس؛
ج) راستی آزمایی مقادیر اعلام شدۀ مواد تحت پوشش پادمان از راه نگاه، اندازه گیری و نمونه ورداری؛ و
د) آزمایش و آزمایش ابزار اندازه گیری.
در صورتی که آژانس اینجور تشخیص دهد که همه بازرسی های دوره ای پیش بینی شده لازم نیس، بازرسی های کم تری انجام میشه.
در مورد بازرسی های ویژه، همونجوریکه از نام این جور بازرسی ها روشنه این جور بازرسی ها از قبل پیش بینی شده نیستن و طبق شرایط خاص صورت می گیرند. مهم ترین فرق بازرسی های دوره ای و بازرسی های ویژه مدت زمان اعلام قبلی انجام بازرسی به دولت طرف پادمانه. دولت طرف پادمان یه هفته قبل از انجام بازرسی های دوره ای از زمان انجام اون آگاه می شه حال اون که مدت زمان اعلام قبلی انجام بازرسی ویژه تا انجام اون بیشتر از ۲۴ ساعت نخواد بود.
اولین وضعیتی که انجام بازرسی های ویژه رو ایجاب نشون میده وضعیتیه که بر اثر تسلیم هر یه ا

مطلب مرتبط :   تحقیق با موضوعمعیارهای طراحی، پیشرفت اقتصادی، طراحی مهندسی، تجارت جهانی
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

پاسخی بگذارید

بستن منو