منابع و ماخذ مقاله حقوق
کشورهای پیشرفته

منابع و ماخذ مقاله حقوق کشورهای پیشرفته

دانلود پایان نامه

به ده کشور رسید.
اینجوری روش تعیین ده کشور پیشرفته در زمینۀ فناوری هسته ای و ضمنا ضرورت حصول اطمینان از انتخاب کردن کمه کم یه نماینده از هر یه از گروه های جغرافیایی هشت گانه، باعث میشه بشه سقف مشخصی واسه تعداد اعضای شورای حکام تعیین کرد. ولی بررسی برگزیدگان شورای حکام از میون کشورهای پیشرفته در زمینۀ انرژی هسته ای نشون دهنده اینه که شورا از سال ۱۹۸۴ بدین سو در عمل همیشه سیزده کشور رو به عنوان پیشرفته ترین کشورها در زمینۀ انرژی هسته ای معرفی کرده و بدین راه تعداد اعضای شورای حکام از هنگام آخرین اصلاحیۀ لازم الاجرای مادۀ شش بدین سو ۳۵ کشور بوده.

قبل از خاتمۀ بحث در مورد تعداد و ترکیب اعضای شورای حکام اضافه نشون میده که در ۱ اکتبر ۱۹۹۹ و درزمان چهل و سومین نشست کنفرانس عمومی آژانس قطعنامه ای به تصویب رسید که تغییرات جدیدی در ترکیب و چگونگی انتخاب و انتخاب اعضای شورای حکام رو ایجاب نشون میده. طبق این اصلاحیه تعداد کشورهای پیشرفتۀ برگزیدۀ شورای حکام به ۱۸ کشور افزایش می یابد و سهمیۀ ثابت هر یه از گروه های جغرافیایی برابر لیست زیر مشخص شده.
امریکای شمالی ۲ کرسی
امریکای لاتین ۲ “
اروپای غربی ۴ “
اروپای شرقی ۲ “
افریقا ۲ “
خاورمیانه و جنوب آسیا ۲ “
جنوب شرق آسیا و اقیانوس آروم ۱ “
خاور دور ۳ ”

از طرف دیگه تعداد منتخبین کنفرانس عمومی هم از ۲۲ به ۲۵ کشور افزایش پیدا می کند و به توضیح جدول زیر بین گروه های جغرافیایی تقسیم می شه.
امریکای لاتین ۴ کرسی
اروپای غربی ۴ “
اروپای شرقی ۳ “
افریقا ۵ “
خاورمیانه و جنوب آسیا ۳ “
جنوب شرق آسیا و اقیانوس آروم ۲ “
خاور دور ۱ “
اروپای غربی، اروپای شرقی، خاورمیانه و جنوب آسیا ۲ کرسی مشترک
امریکای لاتین و اروپای شرقی ۱ کرسی مشترک
بر این پایه و در صورت لازم الاجرا شدن این اصلاحیه تعداد اعضای شورای حکام از ۳۵ کشور فعلی به ۴۳ کشور افزایش پیدا می کند. این اصلاحیه در انتظار تأمین شرط مندرج در بند ج مادۀ هیجدۀ اساسنامه مبنی بر تسلیم سند تصویب دو سوم اعضا هست. طبق آخرین آمار اعلام شده از طرف آژانس بین المللی انرژی اتمی در تاریخ ۱۷ اوت ۲۰۱۰، علیرغم گذشت بیشتر از ده سال از تصویب قطعنامۀ مزبور تعداد کشورهایی که سند تصویب خودشو تسلیم نموده ان از ۵۱ کشور بالاتر نمی رود.
در آزمایش مقررات اساسنامه دور و بر چگونگی انتخاب و انتخاب اعضای شورای حکام، لازم به یادآوریه که ترکیب اعضای شورای حکام، به مثل شورای امنیت سازمان ملل متحد، در عمل بین اعضای ثابت و غیر ثابت تقسیم شده. گرچه در متن اساسنامه هیچ نامی از صلاحیت ویژۀ یه کشور واسه عضویت در شورای حکام برده نشده، ولی عرصۀ عمل، کشورهای پیشرفته تر در زمینۀ فناوری هسته ای با سیاست هایی که بعداً هم به اون پرداخته میشه، فاصلۀ خودشو با کشورهای در حال پیشرفت حفظ نشون میده و همیشه از صلاحیت لازم واسه کنار زدن رقبای پنهون بهره مند هستن. کشورهایی مثل امریکا، کانادا، انگلیس و روسیه (جانشین اتحاد شوروی) به همراه برخی دیگه همیشه در ترکیب شورای حکام حضور داشتن و همین موندگاری حضور، سابقۀ فنی و تاریخی لازم واسه اجرای نقش مؤثر و تعیین کننده تر در مراحل کار شورای حکام رو هم فراهم می بیاره.
تنها فرق مفهومی در کار شورای حکام و شورای امنیت اینه که هر یه اعضای شورای حکام از حق رأی برابر بهره مند هستش و اینجوری نظام وتو به صورتی که در منشور ملل متحد پیش بینی شده در شورای حکام جاری نیس. جز در مورد تصمیم های مربوط به بودجۀ آژانس که تصمیم گیری با دو سوم آرای اعضای حاضر و شرکت کننده در رأی گیری انجام می شه، بقیه تصمیم های شورای حکام، حتی این که چه موارد دیگری لازمه اکثریت دو سوم هست، با اکثریت راحت تصمیم گیری می شه. رسمیت جلسات شورای حکام به شرط حضور دو سوم اعضای شورا هست.
در این ماده ضمنا بر اون تأکید شده که شورای حکام از صلاحیت انتخاب رئیس و هیأت رئیسه، تنظیم آئین کار و دستور کار، ایجاد کمیته های فرعی لازم و انتخاب نماینده واسه تماس با دیگه سازمان ها برخورداره. شورای حکام هرساله گزارش فعالیت های خودشو به کنفرانس عمومی تسلیم نشون میده و گزارش هایی رو که کنفرانس عمومی واسه بررسی و یا ارائه به دیگه سازمان ها و مثل سازمان ملل متحد نیاز داشته باشه، تهیه انجام میده.
جزء سوم – کارکنان
مادۀ هفتم اساسنامۀ آژانس بین المللی انرژی اتمی به موضوع کارکنان اختصاص یافته. کارکنان آژانس شامل مجموعه ای از آدما با تخصص های علمی و فنی مورد نیاز آژانس می باشن که تحت نظر مدیر کل آژانس کار می کنن. طبق این ماده مدیر کل آژانس از طرف شورای حکام تعیین و با تصویب کنفرانس عمومی به عنوان ارشدترین مقام اداری آژانس تحت نظر شورای حکام انجام وظیفه نشون میده. شورای حکام ضمنا شرایط استخدام، انتصابات و اخراج کارکنان آژانس رو بر مبنای مقتضیات اساسنامه و سیاست های کلی پذیرفته شده کنفرانس عمومی تعیین می کند.
گفتار سوم – راهکارهای تحقق کارکرد آژانس
جزء اول – مبادلۀ اطلاعات علمی
همونطور که قبل از این هم اشاره شده بود مواد هشت الی چارده اساسنامه به راهکارهای اجرای کارکرد پیش بینی شده واسه آژانس اختصاص یافته. در مادۀ هشت به بحث مبادلۀ اطلاعات پرداخته شده. در بند الف هر کشور عضو مکلف می شه اطلاعاتی رو، که خود مناسب آژانس تشخیص می ده، ارائه کنه. طبق بند ب هر کشور عضو مکلفه همه اطلاعات علمی حاصل از کمک های دریافتی از آژانس بر مبنای مادۀ یازده رو ارائه کنه.
یعنی کشورهای عضو آژانس تکلیفی در ارائۀ اون دسته اطلاعات فنی که خود به طور جداگونه و یا در چارچوب همکاری هایی خارج از آژانس کسب کرده باشن، ندارن، ولی هنگامی که این اطلاعات از راه کمک ها و همکاری های تحت مادۀ یازده حاصل شده باشه، ارائۀ این اطلاعات به آژانس الزامیه. اینجوری کشورهای پیشرفته تر در زمینۀ فناوری هسته ای که خود دارای این فناوری هستن، تنها اون دسته اطلاعات فنی رو که خود لازم بدونن در اختیار آژانس قرار می دن، ولی کشورهای کم تر پیشرفته، که ناگزیر از کسب این فناوری از راه آژانس هستن، می بایست حاصل همه تحقیقات خودشو به آژانس گزارش کنه.
ضمنا طبق بند ج این ماده آژانس به نوبۀ خود اطلاعات حاصل از این راه رو جمع نموده و در دسترس قرار میده. آژانس ضمنا می بایست به مبادلۀ اطلاعات علمی مربوط به استفادۀ صلح آمیز از انرژی هسته ای بین کشورهای عضو کمک کنه.
جزء دوم – تأمین مواد
فعالیت های آژانس بین المللی انرژی اتمی در ارتقاء استفادۀ صلح آم
یز از انرژی هسته ای لازمه دسترسی سازمان به مواد و لوازم و علوم مربوط به استفاده از انرژی هسته ایه. تأمین اینجور دسترسی ای به شرط همکاری کشورهای دارای این انواع و کمک اونا به آژانس هست. مادۀ نه اساسنامه به موضوع تأمین مواد واسه انجام وظایف ارتقائی آژانس اختصاص یافته. بر این پایه کشورهای عضو می میتونن در صورت صلاحدید هر مقدار مواد شکافت پذیر رو صلاح میدونن، طبق شرایط مورد توافق در اختیار آژانس قرار دهند. این مواد با صلاحدید کشور تأمین کننده در همون کشور و یا انبارهای آژانس نگهداری میشه.
در این ماده ضمنا شرایط مشابهی واسه تأمین نیاز آژانس به مواد منبع (غیرشکافت پذیر) با شرایط شبیه پرداخته شده. تنها فرق در این بخش اینه که میزان مواد منبع قابل پذیرش به وسیله آژانس از طرف شورای حکام تعیین می شه و کشورهای عضو در این مورد نمی تونن هر مقدار رو که صلاح میدونن، در اختیار آژانس قرار دهند.
هر کشور عضو که مایله مواد شکافت پذیر یا منبع رو در اختیار آژانس قرار بده، می بایست اول آژانس رو از مقدار، شکل و ترکیب مواد مزبور و زمان تحویل آگاه سازد. البته اینجور کشوری میتونه مقدار، شکل و ترکیب اعلام شده رو در هر زمان و با تأیید شورای حکام عوض کنه (بند ه‍). اعلامیه هایی که در مورد تأمین مواد شکافت پذیر یا منبع صادر می گردند، می بایست بیشترین حد قبل از اول نوامبر هر سال به آژانس تسلیم گردند و در صورت از دست دادن تصمیم خاص از طرف شورای حکام، یه سال اعتبار خواهند داشت.
چگونگی استفاده از موادی که به بدین راه در اختیار آژانس قرار می گیرند، به وسیله شورای حکام و برابر با مفاد اساسنامه تعیین می شه و هیچ کشوری حق نداره خواستار نگهداری جداگانۀ مواد ارائه شده و یا اختصاص اون به پروژۀ خاصی شه. آژانس ضمنا در مورد شکل، ترکیب، محل و چگونگی تحویل مواد تأمین شده تصمیم گیری و مراتب رو به کشوری که آمادگی خود واسه ارائۀ اینجور موادی رو آگاهی داده، اعلام می داره. علاوه بر اون آژانس صحت مقدار و خصوصیات مواد تحویلی رو راستی آزمایی و مراتب رو به طور دوره ای به کشورهای عضو گزارش نشون میده.
هر کشور ارائه کنندۀ مواد شکافت پذیر و منبع مکلفه این مواد رو به خواسته آژانس و بی هر گونه تأخیر در اختیار کشور یا کشورهایی قرار بده که آژانس تعیین می کند. ضمنا در صورت نیاز واقعی، آژانس میتونه خواستار تحویل مواد مزبور واسه تحقیقات و کار عادی در تأسیسات خود شه.
آژانس مکلفه ترتیبات ذخیره و حفاظت از مواد ارائه شده رو طوری فراهم بیاره که این مواد در برابر خطرات به دلیل نزدیکی با آب و هوا، جابجایی و کاربرد بی مجوز، آسیب و خراب کردن و ضمنا تصرف قهری مصون باشن. آژانس می بایست مواد شکافت پذیر در اختیار خودشو طوری پخش کنه که مقادیر زیادی از این مواد در یه کشور یا منطقۀ دنیا متمرکز نگردند.
آژانس ضمنا مکلفه تأسیسات و لوازم لازم واسه دریافت، ذخیره، محافظت، ایمنی و کنترل مواد دریافتی رو ایجاد و ضمنا مرکزها اداری و مسکونی لازم رو واسه پرسنل مجری این تکالیف تأمین کنه.
اینجوری در این ماده هم به مثل مادۀ قبل شاهد اون هستیم که کشورهای دارای مواد شکافت پذیر تنها در صورت صلاحدید خود این مواد رو در اختیار آژانس قرار می دن. این کشورها در مورد مقدار مواد واگذار شده هم طبق صلاحدید خود عمل میکنن و شرایط و محل نگهداری مواد واگذار شده هم با موافقت کشور واگذار کننده تعیین می شه. ولی کشورهای نیازمند این جور مواد تنها به شرط پذیرش پادمان و همه سازوکارهای نظارتی آژانس می میتونن تقاضا کننده استفاده از این مواد باشن و بهره مندی پایانی هم به شرط تصویب مراتب در ساختار تصمیم گیری های آژانس برابر با مفاد مادۀ یازده هستش.
جزء سوم – مساعدت به آژانس
مادۀ ده به طور خلاصه به این نکته می پردازد که کشورها عضو می میتونن خدمات و لوازم و تأسیساتی رو، که میتونه به تأمین اهداف و کارکردهای آژانس مساعدت کنه، در اختیار آژانس قرار دهند. این ماده در مورد هزینه های این واگذاری، شکل کنترل و نظارت بر اطلاعات حاصل از این لوازم و تأسیسات سکوت می کند، ولی همونطور که بعداً در بررسی مادۀ سیزده خواهیم دید، اینجور پیش بینی شده که هزینۀ مواد، خدمات، لوازم و تأسیساتی که کشورهای عضو در اختیار آژانس قرار میدن طبق موافقتنامه هایی که شورای حکام با ایشان امضا انجام میده، پرداخت می شن.
نکتۀ قابل توجه در این ماده اینه که در این جا هم به مثل دو مادۀ قبل هیچ تکلیفی واسه در اختیارگذاری خدمات، لوازم و تأسیسات وجود نداره و کشورهای عضو از اختیار واگذاری و یا خودداری از اون بهره مند هستن.
جزء چهارم – پروژه های آژانس

دانلود پایان نامه
واسه دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،جلسه مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می تونید به سایت  40y.ir  مراجعه کنین
رشته حقوق همه گرایشا : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   منبع پایان نامه دربارهمدل‌سازی، دریای عمان، هیدرولیک، توانایی اطمینان

در این سایت مجموعه خیلی بزرگی از مقالات و پایان نامها درج شده که قسمتی از اونا به شکل رایگان و بقیه واسه فروش و دانلود درج شده ان

برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu