منابع پایان نامه ارشد درباره
فناوری اطلاعات، تجارت الکترونیک، تجارت الکترونیکی، قانون تجارت الکترونیکی

منابع پایان نامه ارشد درباره فناوری اطلاعات، تجارت الکترونیک، تجارت الکترونیکی، قانون تجارت الکترونیکی

دانلود پایان نامه

قانون «نوشته وقتی علیه شخص سندیت داره که امضاء یا اثر انگشت اون زیر سند باشه». بنابراین اعتبار اسناد به دلیل امضا و تصدیقیه که در اون درج شده. نوشته منتسب به افراد در صورتی قابل استناده که امضاء شده باشد15. سند امضا نشده، ناقص بوده و بدون مهمترین بخش اعتبار هستش، و این حقیقت مستنبط از اصول کلی حقوق و عرف مسلمه.
ضرورت قرار گرفتن امضاء در اسناد رو در قوانین جورواجور میشه دید، بعنوان مثال در قانون مدنی در مواد 1293، 1301 و 1304 16، ماده 223 قانون تجارت17 در شرایط برات و ماده 307 این قانون18 در بیان ارکان سفته، ماده 311 همین قانون19 در مورد چک، مواد 278 و 279 قانون امور حسبی در مورد وصیت نامه 20 و آخر سر در قانون ثبت مواد 63 تا 65 نشون دهنده ضرورت زدن امضاء زیر اسناد هستش. ماده 65 قانون نامبرده بیان میدارد: «امضای ثبت سند پس از قرائت اون به وسیله دو طرف معامله یا وکلای اونا، خاطر رضایت اونا هستش» و همین طور بقیه موادی که همه حکایت از ضرورت و اهمیت امضای سند دارن.
بنابراین کلا، امضای سند یه امر شرعی اجتماعی و روشن کننده هویت امضاءکننده و اعلام رضایت و التزام او به مفاد سند هستش. همین طور امضای سند از کارکردهای اساسی امضا در حقوق ایران حساب میشه. امضا رو میشه یه پاراف دستی یا یه سند طبیعی که جز جدایی ناپذیری از زندگی خصوصی و حرفه ای ماست در نظر گرفت که از طرفی روشن کننده ورود و رسیدن سن فرد به بلوغ رو نشون میده و ابزاری واسه تشخیص هویت اوست و از سویی دیگه و مهمتر اونکه نشون دهنده تعهد نگارنده امضاییست که از کلیه مفاد و مندرجات سند مورد امضایش رضایت داره.

2-1-3 مطالعه افتراقی بین معنای واژه امضاء و واژگان اجازه، تنفیذ، اذن، اباحه و رضا
هر واژه ای دارای معنای خاص بوده و محدوده تعریف معینی داره. بنابراین اصطلاح شناسی و بعبارتی واژه شناسی حقوقی، از علوم اساسی و الزامیه. شناخت نقاط اشتراک واژه ها تا حد زیادی می میتونه برابری یا نبود برابری معنی واژه ها رو تعیین کنه. بنابراین مقصود از مطالعه و تشخیص افتراقی اصطلاحات، بررسی محدوده تعاریف و موضوعات هر یه از رشته ها و جدا دامنه مفهومی یه اصطلاح از اصطلاح دیگریه. جهت جدا و بیان فرق بین معنای امضاء با واژگان اجازه، تنفیذ، اذن، اباحه، رضا، هریک رو به جدا در زیر تعریف نموده و نقطه فرق اون رو با امضاء بیان می داریم.
الف- اجازه :
برابر ترمینولوژی دکتر لنگرودی، اجازه عبارته از اعلام رضایت شخصی که قانون رضای اون رو شرط اثر عقد یا ایقاعی دانسته که از دیگری صادر شده، مشروط بر این که رضایت مزبور بعد از ارسال عقد یا ایقاع نامبرده صادر شه. بخاطر این اجازه به دو قسم اجازه کاشف و اجازه ناقل تقسیم می شه.21 برابر عمومات قانون مدنی، در هر مورد عقد تملیکی غیرنافذی واقع شه (عقد فضولی یا عقد مکره) واسه نافذ شدن اون عقد، نیاز به اجازه از طرفی هستش که عقد نسبت به او غیرنافذ منعقد شده. بنابراین اگه اثر اجازه نامبرده، حکایت از نقل عین یا منافع از بین اتفاق عقد داشته باشه، این اجازه رو که بعد از عقد غیر نافذ محقق شده، اجازه کاشف میگن. برخلاف اجازه کاشف، هروقت اثر اجازه، نقل عین و منافع از زمان اجازه باشه، اجازه نامبرده اجازه ناقل نامیده می شه. با دقت در مطالب بالا در می یابیم که گوهر فرق اجازه کاشف و ناقل، زمان تاثیرگذاری اجازه که دانستن اون واسه تمییز و جدا این دو قسم از اجازه چیزی ضروریه.
ب – تنفیذ :
تنفیذ از دید اصطلاح شناسی حقوقی، تایید عمل حقوقی غیرنافذه. در این معنا بین اجازه و تنفیذ هیچ فرقی نیس و عمل اجازه عقد غیر نافذ، مانند عقد مکره و عقد سفیه رو تنفیذ میگن.22
ج – اباحه :
صاحب ترمینولوژی حقوق واژه اباحه رو به معنای اجازه تملک یا ارتکاب فعل یا مصرف و اخذ چیزی تعبیر نمودهه. نامبرده مصادیق اباحه رو، اباحه تملک و اباحه منافع به عوض می دانند. اباحه تملک اعیان رو اجازه تملک دانسته که ممکنه مقنن اینجور اجازه رو مستقیما اعطا کند، مانند اجازه تملک مباحات که اصطلاحا به اون حیازت مباحات هم گفته می شه. با توجه به نقطه نظر ایشان، اذن در گذاشتن سر تیر روی دیوار مشترک، از مصادیق اباحه تملک منافع تلقی شده.
د- اذن :
اذن عبارت از اعلام رضای مالک یا نماینده او، یا اعلام رضای کسیه که قانون واسه رضای اون اثری قائل شده و رضای یاد شده به خاطر انجام عمل حقوقی خواه از عقود و یا ایقاعات بوده یا از تصرفات انتفاعی یا استعمالی باشه، صورت گیرد. باید دقت داشت که اذن در تصرفات موجد مالکیت ماذون نخواد بود بلکه اثر حقوقی اذن، رفع ضمان و مسئولیت ماذونه.
ذ- رضا :
رضا رو میل قلبی شخص به یه عمل حقوقی دانسته ان که در سابق انجام شده یا الان انجام می شه یا بعدا واقع میشه. در حالی که هدف انشا مرحله ای بعد از رضای باطنیه واسه ترتیب اثر دادن به عقد یا ایقاعی از تاریخ اعلام رضایت به هدف به وجود آوردن عقد و ایقاع گفته می شه.
و اما امضاء همونطور که قبلا گفته شد عبارته از درج نام یا نام خانوادگی یا هر دو یا رسم علامت خاص که نشونه هویت صاحب اینه که در زیر اوراق و اسناد (مثل عادی یا رسمی) که شامل اتفاق معامله یا تعهد یا اقرار یا شهادت و مثل اونا باشه یا بعدا باید روی اون اوراق، تعهد معامله ای ثبت شه که به آخری سفید مهر یا سفید امضا گفته می شه.23 معنای دیگری از امضا به وسیله قانون گذار ایران در
ماده 209 ق.م. انجام گردیده که برابر اون، امضا به معنای اجازه یا تنفیذ عمل حقوقی غیر نافذ مانند عقد مکره در نظر گرفته شده.

مطلب مرتبط :   منابع مقاله درموردتلقیح مصنوعی، قانون مدنی، فقه اسلامی، حقوق پولی

2-2 بخش دوم : امضاء الکترونیکی
2-2-1 تعریف امضاء الکترونیکی24
در دنیا الان، ضرورت اجرا ابزارهای جدید در علم حقوق، خودداری ناپذیره. علوم و فن آوریای الکترونیکی، ابزار جدید و مفید بودن در اختیار انسان قرار داده که توجه به اونا فرار ناپذیره، و حقوق به طور عام و شاخه های اون به طور خاص به ابزار مزبور سخت نیازمند هستش.25 جهت تعریف امضاء الکترونیکی لازمه که منابع حقوقی و مواد قانونی پذیرفته شده در ایران، کمیسیون حقوق تجارت بین الملل سازمان ملل متحد، و مصوبات اتحادیه اروپا و سایرات نظامات حقوقی ملی مثل فرانسه، انگلیس، آمریکا و …. بپردازیم و از گذر مطالعه برابری منابع نامبرده به تعریفی کامل از امضای الکترونیکی برسیم.

2-2-1-1 تعریف امضاء الکترونیکی در حقوق ایران
قانونگذار ایران در بند ی ماده 2 قانون تجارت الکترونیک پذیرفته شده 1382 امضای الکترونیکی رو هر نوع علامت منضم شده یا به راه منطقی وصل شده به « داده پیام26» تعریف می کند که واسه شناسائی امضاء کننده « داده پیام» مورد استفاده قرار میگیره.27
در بررسی و نقد این تعریف از امضاء الکترونیکی باید به مجبور گذری به مفاهیم علوم کامپیوتر زد و از این راه به تفسیر امضاء مزبور از دید حقوق ایران پرداخت. ماده 2 قانون نامبرده امضاء الکترونیکی رو یه جور علامت منضم شده یا وصل شده به داده پیام می داند که کاربرد اون شناسایی امضاء کننده داده پیام هستش. واسه گسترش موضوع، درک مفاهیمی چون داده پیام (الف)، علامت(ب)، انضمام و اتصال(ج) و کاربردهای امضا(د) فرار ناپذیره.
الف- داده پیام :
در تعریف داده پیام قانونگذار در بند الف ماده 2 همون قانون بیان می داره که « داده پیام هر نمادی از واقعه، اطلاعات یا مفهومه که با وسایل الکترونیکی، نوری و یا فناوری های جدید اطلاعات تولید، ارسال، دریافت، ذخیره یا پردازش می شه»
بنابراین برابر تعریف ارائه شده، جنس داده پیام یکی از سه حالت زیر هستش:
الف – نمادی از واقعه
ب – اطلاعات
ج – معنی
و ضمنا داده پیام باید در یه سیستم اطلاعاتی الکترونیکی که شامل ایجاد، ارسال ، دریافت ، ذخیره، پردازش و نمایش داده و اطلاعاته جریان داشته باشه.
با بررسی مبانی فناوری اطلاعات و مباحث مدیریت علم در می یابیم که سه عبارت «نمادی از واقعه»، «اطلاعات» و «معنی» مندرج در قانون تجارت الکترونیکی، برابری معنایی با سه عبارت داده، اطلاعات، علم در علوم مربوط به فناوری اطلاعات دارن. به نحوی که در چارچوب فناوری اطلاعات معنی واژه علم، با واژهای داده و اطلاعات خیلی متفاوته. در حالی که داده مجموعه ای از دانسته ها، محاسبات و آماره و فرهنگ رایانه مایکروسافت، «داده» رو یه جزء اطلاعاتی می داند.28 اطلاعات، داده منظم یا پردازش شده ایه که به هنگام (به روز) و درست (صحت داره و غلط نمی باشه) هستش. و واژه علم، اطلاعاتیه که مفهومی، در ارتباط و قابل اجراست.29
ب – علامت :
همونطور که اشاره شد، بند ی ماده 2 قانون تجارت الکترونیکی، امضاء الکترونیکی رو علامت منضم یا وصل شده به داده پیام می داند. مثل اینکه که استفاده از عبارت «علامت» به وسیله قانونگذار در تعریف امضاء الکترونیکی بدلیل ذهنیتیه که در کتب حقوقدانان از تعریف قدیمی امضاء، که به هر نوع «علامت یا نوشته» گفته می شد، باشه. در صورتی که به شکل سیستمای فنآوری اطلاعات، عبارت علامت یا نوشته به نظر، تعبیر صحیحی نیس، چون وقتی داده پیام از جنس داده و اطلاعاته و به شکل دیجیتال ارائه می شه، بنابراین جنس امضای وصل و منضم به اون هم باید به شکل دیجیتال و به شکل داده باشه. بنابر این مثل اینکه که بهتر بود قانونگذار امضاء رو یه جور داده وصل به داده پیام می دونست که وظیفه اون شناسایی امضاء کننده و …. هستش.
عبارت فراداده30 هم مثل عبارات موجود در علوم فناوری اطلاعاته و به اون دسته از داده ها گفته می شه که جزئیات یه داده دیگه رو توضیح می کند. یعنی فراداده ها، داده هایی هستن درباره ی داده های دیگه. به نظر عبارت «فراداده» هم عبارت مناسبی واسه جایگزینی به جای علامت در متن قانونه.
ج- انضمام و اتصال :
در متن ماده 2 قانون اخیرالذکر آمدهه که : « امضای الکترونیکی عبارت از هر نوع علامت منضم شده یا به راه منطقی وصل شده به داده پیامه… »
مثل نکات لازم به تفسیر در مورد تعریف امضاء الکترونیکی، نحوه انضمام یا اتصال منطقی امضاء به داده پیام و فرق این دو پدیده (اتصال و انضمام) با همدیگه هستش. در هیچ یه از متون حقوقی به تعریفی واسه این عبارت دست نمی یابیم و باید به دنبال تعریفی از اون در علوم کامپیوتر و فناوری اطلاعات باشیم. در قسمتای مختلف در این علم از معماری کامپیوتر گرفته تا مهندسی اینترنت، شاهدیم که واسه گفتگو بین سیستما از وضع قراردادها و پروتکلا و بعد ارسال داده های وصل به داده اصلی استفاده می شه. برای مثال خیال کنیم بین دو قسمت از کامپیوتر یا دو سیستم اطلاعاتی در اینترنت، قراردادی وضع می شه که اگه علامت§ در اول داده دریافتی بود این به این معناست که داده شامل اطلاعات مفید در مورد بخش حسابداری اداره و در صورتی که علامت §

مطلب مرتبط :   منبع مقاله با موضوععین تعهد، اجرای عین تعهد، حقوق ایران، شخص سوم
برای دانلود متن کامل فایل این  پایان نامه می توانید  اینجا کلیک کنید

دیدگاهتان را بنویسید

Close Menu