پژوهش – نقش مدیریت ریسک مالی بر ارزش شرکت ها- قسمت ۵

 
 
ارزشیابی سهام عادی
برای محاسبه ارزش سهام عادی ، روش های مختلفی پیشنهاد شده است . در برخی از الگوها ، برای محاسبه فقط سود سهام را در نظر می گیرند و در برخی دیگر سود سهام و قیمت فروش سهام مدنظر قرار می گیرد اما بهترین الگو ، الگویی است که به بهترین نحو منعکس کننده ریسک و بازده مورد توقع سهامداران باشد . روش های ارزشیابی سهام عادی مبتنی بر دو رویکرد کلی است (رهنمای رودپشتی و دیگران،۱۳۹۰،ص ص۱۵۵-۱۳۹) :
 
 
 
ارزشیابی مبتنی بر رویکرد تنزیل جریان نقد(مدل های مطلق)
در این رویکرد ، جریان نقد مورد نیاز در تکنیک ارزشیابی بر اساس ارزش فعلی محاسبه می گردد و تمام روش های آن بر اساس مدل پایه ای زیر شکل می گیرد :
Vj= ارزش سهام j
n= عمر دارایی
CFj= جریان نقدی در دوره j
k= نرخ بازده مورد توقع به عنوان نرخ تنزیل
روش های رویکرد تنزیل جریان نقدعبارتند از:
الف) روش تنزیل سود سهام نقدی(DDM)[68]– در این روش آسان ترین معیار جریان نقد ، سود نقدی است ؛ زیرا جریان نقدی مستقیما به سوی سرمایه گذاری می رود . این روش را در سه حالت می توان به کار گرفت :
الف-۱) مبلغ سود رشد نداشته باشد(سود ثابت باشد)- ساده ترین روش این است که فرض نماییم ، میزان سود تقسیمی در طول زمان ثابت می ماند و کسی که این سهام را خریداری می کند ، برای همیشه آن را نگهداری خواهد کرد . بر اساس این فرض ، سهام عادی شبیه سهام ممتاز می گردد و به صورت فوق است:
D0= سود نقدی سالانه سهام عادی به مبلغ ثابت
Ke= نرخ بازده مورد انتظار سهام عادی
V0= ارزش سهام عادی
الف-۲) نرخ رشد سود سالانه ثابت باشد- ارزش سهام عادی بر پایه فرمول زیر محاسبه می گردد:
D0(1+g)1= سود نقدی سهام در سال اول
g= نرخ رشد ثابت در سود نقدی
Ke= نرخ بازده مورد انتظار سهام عادی (نرخ تنزیل)
در صورتی که نرخ سود نقدی ثابت باشد و به سمت بی نهایت میل کند ، می توان رابطه فوق را به شرح زیر تعدیل نمود:
الف-۳) نرخ رشد سود متغیر باشد- محاسبه ارزش سهام بر اساس معادله زیر صورت می گیرد:
روش جریان نقد عملیاتی(OCM)[69]– در این روش،ارزش کل شرکت محاسبه می گردد ؛ زیرا کل جریان نقد عملیاتی پیش از پرداخت سود سهامداران را تنزیل می نماید و نرخ تنزیل به عنوان میانگین موزون مخارج سرمایه ای(WACC) بنگاه اقتصادی است . این روش زمانی که شرکتی با ساختارهای متنوع مالی وجود دارد ، اهمیت می یابد . رابطه محاسباتی آن به صورت زیر است :
n= تعداد بازه های زمانی نامحدود
OCFt= جریان نقد عملیاتی شرکت در دوره t
روش جریان نقد آزاد(FCM)[70]– جریان نقد آزاد ، پس از کسر جریان نقد عملیاتی از هزینه بدهی ها ، مخارج و هزینه های سرمایه حاصل می گردد . این جریان وجوه نقد بر پرداخت سود نقدی به سهامداران عادی ، مقدم است ؛ زیرا وجوهی هستند که بعد از پرداخت به سایر تأمین کنندگان سرمایه وپس از فراهم نمودن وجوه مورد نیاز ، برای حفظ و پایداری شرکت باقی می مانند و نرخ تنزیل ، معادل هزینه حقوق صاحبان سهام(K) است . محاسبه ارزش سهام به صورت زیر است :
FCFt= جریان نقد آزاد شرکت در دوره زمانی t
 
 
 
ارزشیابی مبتنی بر رویکرد ارزشیابی نسبی
در این رویکرد ، قیمت سهام بر اساس تغییراتی که در درآمدها ، جریان نقدی ، ارزش دفتری یا فروش برآوردی سهام ایجاد می شود ، محاسبه می گردد . این رویکرد در مقایسه با رویکرد اول ، اطلاعاتی درباره وضعیت جاری سهام را در سطوح مختلف اقتصاد کلان ، صنعت و شرکت ارائه می دهد . روش های مبتنی بر این رویکرد عبارتند از:
الف) نسبت قیمت بر درآمد(P/E)- بسیاری از سرمایه گذاران ترجیح می دهند که ارزش سهام عادی را بر اساس این روش برآورد نمایند . پایه و اساس این روش ، این مفهوم را بیان می کند که ارزش هر سرمایه گذاری معادل ارزش فعلی درآمدهای آتی است . این نسبت در سنجش سودآوری ، رشد فروش ، ریسک ، ارزیابی عملکرد ، سرمایه شرکت ، سیاست تقسیم سود ، کیفیت عملکرد مدیریت و ابعاد مهم مالی دیگر تأثیر دارد و در بورس اوراق بهادار تهران از نتایج این نسبت ، ارزش هر سهم آتی مورد انتظار برآورد می گردد . رابطه آن به صورت زیر است :
D1/E1= نسبت پرداخت سود نقدی
K= نرخ بازده مورد توقع سهام

دانلود متن کامل این پایان نامه در سایت abisho.ir