پایان نامه های روانشناسی

رشته روانشناسی-دانلود پایان نامه با موضوع فناوری اطلاعات

های حرفه ای مدیران و معلمان ، اغلب به مثابه یکی از موانع اساسی اشاعه فناوری به طور اعم و فناوری اطلاعات و ارتباطات به طور اخص در آموزش و پرورش تلقی می شود .

٣. آموزش و تغییر نگرش والدین

پایان نامهاینجا فقط تکه های از پایان نامه به صورت رندم (تصادفی) درج می شود که هنگام انتقال از فایل ورد ممکن است باعث به هم ریختگی شود و یا عکس ها ، نمودار ها و جداول درج نشوند.

برای دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،سمینار مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می توانید به سایت  77u.ir  مراجعه نمایید

رشته روانشناسی و علوم تربیتی همه موضوعات و گرایش ها :روانشناسی بالینی ، تربیتی ، صنعتی سازمانی ،آموزش‌ و پرورش‌، کودکاناستثنائی‌،روانسنجی، تکنولوژی آموزشی ، مدیریت آموزشی ، برنامه ریزی درسی ، زیست روانشناسی ، روانشناسی رشد

در این سایت مجموعه بسیار بزرگی از مقالات و پایان نامه ها با منابع و ماخذ کامل درج شده که قسمتی از آنها به صورت رایگان و بقیه برای فروش و دانلود درج شده اند

برنامه های آموزشی والدین یکی از مهم ترین راهکارهای کاهش شکاف آموزشی و نهایتا” شکاف دیجیتالی آنها با فرزندانشان است . شکاف آموزشی و شکاف دیجیتالی در عصر ارتباطات و اطلاعات ، شکاف میان دو نسل را به همراه دارد و به دوگانگی گفتمان بزرگسالان و نوجوانان و جوانان دامن می زند و به نوبه خود بحران های اجتماعی را در پی خواهد داشت . بنابراین ، یکی از منابع مهم برای کاهش اثرهای منفی ناشی از تفاوت های محیط های زندگی و پرورش دو نسل ، آموزش والدین است . این آموزش ها ممکن است بر اساس رویکرد همگرایی فناوری با بهره گرفتن از رادیو و تلویزیون آموزشی آغاز می شود و به ترتیب به آشنایی عملی آنها با فناوری اطلاعات و ارتباطات منجر شود . جوامع گوناگون با توجه به فرهنگ های بومی و جایگاه خانواده در آنها از روش های متفاوتی برای آموزش والدین استفاده می کنند . استفاده از روش های فرهنگی برای آموزش فناوری اطلاعات و ارتباطات به والدین ، به فرهنگی شدن این فناوری کمک می کند . ضمن این که کارکردهای اجتماعی دیگری نیز دارد ؛ کارکردهایی مانند بهبود ارتباط والدین و مدرسه ، تقویت اعتماد به نفس والدین در مواجهه با پدیده های اجتماعی متأثر از فناوری اطلاعات و ارتباطات ، کمک به حفظ اقتدار والدین و نفوذ و نقش آنها در پرورش فرزندان و . . . . بر اساس گزارش بانک جهانی کیوسک های عمومی در ترکیه و مالزی که فاکس ، تلفن و اینترنت را در اختیار عموم مردم می گذارند ، علاوه بر خدمات رسانی سریع ، به بهبود روابط اجتماعی و فرهنگی شهروندان و تسهیل مناسبات آنها با دولت نیز کمک می کنند .

۴. مشارکت اجتماعی
مشارکت اجتماعی مجموعه شرایط و موقعیتی است که افراد بتوانند در تصمیم هایی که در سرنوشت آنها مؤثر است ، تأثیرگذار باشند . مشارکت اجتماعی لازمه نوسازی اجتماعی و توسعه همه جانبه است . مشارکت بر اثر بخشی برنامه های نوسازی اجتماعی ، آموزشی و فرهنگی می افزاید و از این طریق به بازسازی بنیان های لازم اجتماعی برای رشد اقتصادی کمک می کند . فرایند مشارکت کیفیت تصمیم ها ، سیاست ها و برنامه ها را افزایش می دهد و موجب کارایی ساختارهای غیرمتمرکز می شود و دولت را تشویق می کند تا با توان بیشتری به سازماندهی ساختارهای غیرمتمرکز بپردازد . در این شرایط برای افراد بیشتری امکان شرکت در فرایندهای تصمیم سازی و مداخله در تصمیم گیری ها فراهم می شود و نهایتا” احساس مسئولیت بیشتری پدیدار می شود . تصمیم های بهتری گرفته می شود و قطعا” تصمیم ها بهتر اجرا شده و نتایج اثر بخش تری به همراه دارد .
مشارکت اجتماعی در گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات ، مدیران را یاری می کند تا تغییرات قابل قبولی را برنامه ریزی کنند و شرایط اجرای آنها را فراهم سازند . مشارکت اجتماعی به پذیرش تغییرات کمک می کند و تحول معیارهای فرهنگی و اجتماعی برای سازگاری و بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات را به همراه خواهد داشت . در نتیجه فضای فرهنگی ، اجتماعی و روانی بهتری برای سیاست ها و برنامه های توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات در سطح ملی فراهم می آید .
مشارکت اجتماعی مهم ترین عنصر پیشرفت فناوری اطلاعات و ارتباطات در آموزش و پرورش است . مشارکت بخش خصوصی و نهادهای اجتماعی در فراهم آوردن زمینه های لازم برای تجهیز زیرساخت های مخابراتی لازم امری ضروری است . مهم تر از آن مشارکت اجتماعی در سازگاری با فناوری نو و گسترش فرهنگ بهره گیری از آن در توسعه دانش ، توزیع و به کارگیری مؤثر آن است . تلاش های زیادی انجام گرفته است تا جوامع گوناگون با توسعه راهبردهای لازم قادر باشند مزیت های فناوری اطلاعات و ارتباطات را در ابعاد گوناگون فردی و اجتماعی درک کنند . برنامه های بسیاری در سازمان های اجتماعی ، فرهنگی و افتصادی بین المللی تهیه شده است تا کشورهای در حال توسعه را از سرگشتگی مواجهه با فناوری اطلاعات رها سازند و آنها را در فرایندی عقلانی راهنمایی کنند تا استعدادهای خود را شناسایی کنند و برنامه هایی برای سازماندهی مجدد امکانات ، فرصت ها و توانایی های خود به دست آورند ، و در نتیجه بتوانند به گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات کمک کنند و از مزایای آن بهره مند شوند . برای مشارکت اجتماعی در این زمینه مهم ترین برنامه افزایش آگاهی های اجتماعی است . افزایش آگاهی موجب کاهش روحیه استغنا در افرادمی شود و آنها را برای کسب دانش و آگاهی بیشتر ترغیب می کند . در چنین شرایطی افراد « ندانستن » را عیب نمی دانند و « دانستن » را حق خود می شمارند . در پارادایم فناوری اطلاعات و ارتباطات « سؤال کردن » آسان و « پاسخ گفتن » دشوار می شود . « شنیدن » بیشتر از « گفتن » اهمیت می یابد و « طلب کردن» دانش و « جست و جوی » آن از اهمیت ویژه برخوردار می شود و « اشتباه » مذموم شمرده نمی شود بلکه راهی برای یادگیری و یافتن راه صحیح در نظر می آید . در چنین شرایطی افراد برانگیخته می شوند که مشارکت فعالی در گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات برای تولید ، توزیع و مصرف دانایی داشته باشند . آنگاه از همه فناوری ها در فرایند مداوم همگرایی فناوری برای بهسازی کیفیت آموزشی و بالاتر از آن کیفیت زندگی به درستی بهره برداری می کنند . به افزایش استانداردهای زندگی کمک می کنند و برانگیخته می شوند که نسبت به گسترش و بهره گیری از فناوری متعهد باشند و نقش مهمی در آن ایفا کنند . این تحول در مبانی فرهنگی و اجتماعی مشارکت عمومی مهم ترین نرم افزار و عامل تعیین کننده برای کاهش شکاف های آموزشی و دیجیتالی در کشورهای گوناگون جهان است . بدون این تحول فرهنگی و اجتماعی ، صرف ورود فناوری و تجهیز سخت افزاری مکان های آموزشی منظور اصلی را حاصل نخواهد کرد ، اگرچه به نوبه خود تأثیراتی در محیط برجای خواهد نهاد .

۵. برنامه ریزی و ارزشیابی
گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات نیازمند تعیین سیاست های منسجم ، جامع و مدونی شامل تعریف دقیق و عینی هدف ها ، شناخت اولویت ها ، تعیین راهبردها ، تعریف توانایی ها ، امکانات و فرصت های ممکن و پیشرو ، طراحی ، اجرا و ارزشیابی مؤثر پروژه های آزمایشی و . . . است . تهیه ملاک های ارزشیابی که دقیقا” هدف های عینی را در نظر داشته باشند و آنچه را که باید ، اندازه گیری کنند ، از مهم ترین فعالیت های مدیران گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات آموزشی است .
کشورهای در حال توسعه برای افزایش بهره وری امکانات و فرصت هایی که در جهت گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات دارند ، لازم است به دقت برنامه ریزی کنند و به خوبی از تجربه های دیگران بهره مند شوند ، در غیر اینصورت اجرای برنامه های بلند پروازانه احتمالا” یأس از فناوری جدید و یا ترس از آن را به ویژه در ابعاد فرهنگی و اجتماعی دامن خواهد زد . برنامه ریزان و سیاستگذاران گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات در جوامع در حال توسعه در صورتی که به دقت و به هنگام ، سیاستگذاری نکنند و از روش های برنامه ریزی راهبردی در این راه استفاده نکنند در نهایت فقط به توزیع رایانه های وارداتی خواهند رسید و البته همگان می دانند که این پروژه مساوی گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات در کشور یا آموزش و پرورش نیست . آنها باید بحران ها ، محرومیت ها ، نیازها و تجربه های قبلی انتقال فناوری و پیامدهای آن را در کشور خود به خوبی مطالعه کنند و آن گاه سیاست های گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات را بر اساس تحلیلی واقع بینانه تدوین کنند .
فرایند مداوم همگرایی فناوری حکم می کند که تجربه های ملی و بین المللی مواجهه با فناوری به طور اعم و فناوری اطلاعات و ارتباطات به طور اخص ، مورد بررسی و تجزیه و تحلیل قرار گیرند .
سازمان همکاری های اقتصادی و توسعه تجربه های قابل توجهی در انتقال دانش فنی به کشورهای گوناگون جهان را دارا است . تجربه این سازمان نشان می دهد که کشورهایی که در انتقال دانش و فناوری فعال بوده اند در بررسی نیازها ، ارائه راهبردها ، برنامه ها و پروژه های عملیاتی توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات نیز موفق تر عمل کرده اند . برای نمونه ، تجربه مکزیک درگسترش و بهره گیری بیشتر از تلویزیون آموزشی از سال ۱٩٩۵ زمینه های مناسبی برای استفاده اثر بخش مدیران آموزشی ، معلمان و دانش آموزان از مزیت های شبکه جهانی اینترنت در فرایند یاددهی ـ یادگیری فراهم کرده است . این تجربه به نوبه خود اهمیت فرایند مداوم همگرایی فناوری را در گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات بیشتر تبیین می کند .
تجربه مکزیک با یک برنامه تلویزیون آموزشی ۱۵ دقیقه ای با ۴۶٠٠ دانش آموز مخاطب برای یکسال آغاز شد . تلویزیون آموزشی به تدریج برنامه های آموزشی و درسی خود را متحول کرد ، محتوای لازم برای معلمان را تهیه کرد و به یک نظام عمومی آموزش از راه دور در مدارس رسمی کشور تبدیل شد . این برنامه موجب شد تا دانش آموزان روستایی تا حدود زیادی از نظر پیشرفت تحصیلی موقعیت خود را ارتقاء دهند ، نسبت به محیط پیرامون خود کنجکاو شوند ، مهارت های زندگی و مهارت های اساسی و پایه را به خوبی بیاموزند . تقریبا” پس از سه سال اجرای این برنامه ، دانش آموزان روستایی در پایان دوره ابتدایی از پیشرفت تحصیلی برابر استانداردهای آموزشی مدارس ابتدایی شهری برخوردار بودند . آنها بیش از هر چیز برای یادگیری برانگیخته شده بودند و در این راه کوشش های قابل تحسینی از خود نشان می دادند . آنها علاقه زیادی به کسب اطلاعات درمورد محیط زیست ، مواد مخدر ، ایدز و فقر از خود نشان می دادند . این برنامه علاوه بر افزایش توانایی دانش آموزان روستایی در یادگیری ، آنها را به ماندن در مدرسه و تعلق خاطر نسبت به آن تشویق کرد و بر گسترش فرهنگ آموزش مداوم و یادگیری مادام العمر تأثیر داشت . به علاوه نرخ ثبت نام دانش آموزان در پایه های بالاتر را تا ۵٣ درصد افزایش داد . این تجربه نشان می دهد که میزان موفقیت در بهره گیری از فناوری ها در آموزش در دوره تاریخی تحول آنها ، امکان و فرصت های معینی برای گسترش و بهره گیری مؤثر از فناوری اطلاعات و ارتباطات را در اختیار مدیران و معلمان قرار می دهد . مدارسی که تاکنون نحوه استفاده از رادیو ، ضبط صوت ، تلویزیون ، ویدیو ، اورهد ، رایانه ، ماهواره و . . . را نمی دانند ، یا نسبت به اثربخشی استفاده از آنها در فرایند یاددهی ـ یادگیری تردید دارند یا آموزش مؤثری برای روش های استفاده از این فناوری ها در فرایند یاددهی و یادگیری ندیده اند در مواجهه با گسترش و بهره برداری مؤثر از فناوری اطلاعات و ارتباطات دچار مشکل فراوانی خواهند شد و مشکلات فرهنگی بسیاری برای خانواده ها ، دانش آموزان و بعضا” جامعه نیز فراهم خواهند کرد . مهم ترین این مسائل از جمله ممکن است ترس از اینترنت ، پیامدهای آن یا از طرف دیگر اغراق در کارایی و اثربخشی آن باشد . به نظر می رسد یکی از مؤثرترین برنامه های گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات درکشورهای در حال توسعه تأکید بر آغاز بهره گیری از فناوری در فرایند یاددهی ـ یادگیری در مدارس باشد . فرایند مداوم همگرایی فناوری و پیامدهای غیر قابل انکار آن حکم می کند که آموزش مدیران ، معلمان ، دانش آموزان ، والدین و . . . برای بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات از هرجا که ممکن است آغاز شود . نباید مدیران آموزشی منتظر ورود رایانه یا دسترسی به اینترنت و بهبود زیرساخت های مخابراتی بمانند . برای گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات از هم اکنون با سازگاری و بهره گیری از همه انواع فناوری که در دسترس دارند ، برنامه خود را آغاز کنند . اگر از برنامه تلویزیون آموزشی استفاده کنند ، به ترویج فناوری اطلاعات و ارتباطات آموزشی نیز کمک کرده اند . گرچه آن را هم اکنون در اختیار ندارند ولی حداقل بستر فرهنگی ، اجتماعی لازم برای استفاده از فناوری در آموزش را فراهم می کنند و این مهم ترین نکته ای است که در برنامه های آموزشی مدیران باید به آن توجه کرد . تجربه برنامه های کشورهایی چون گواتمالا ، هندوراس ، دومینکن و بولیوی در این زمینه که از سال ٢٠٠۱ شروع کرده اند قابل توجه است . ارزشیابی از وضعیت موجود ، بهره گیری از فناوری در آموزش به سیاستگذاران و برنامه ریزان کمک می کند تا بر اساس فرایند مداوم همگرایی فناوری ملاک های معینی برای ارزشیابی پروژه های مؤثر در گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات د رآموزش و پرورش تبیین کنند . برای این منظور ، ملاک های مورد نظر می تواند به تصمیم گیرندگان در مورد ارزشیابی پروژه های گسترش فناوری در آموزش و پرورش کمک کند ، مشروط بر اینکه موارد زیر در آنها لحاظ شده باشد :
بر اساس پژوهش علمی و تجزیه و تحلیل یافته های آن بنیاد شده باشد ؛
به مشارکت اجتماعی افراد توجه زیادی داشته باشد ؛
فناوری مناسب را به گونه ای اثربخش ، ساده و در ارتباط با یکدیگر به کار گیرد ؛
آموزش مداوم و جامعی را برای معلمان فراهم آورد ؛
امکان ارزیابی مداوم و بهسازی لازم را در خود پیش بینی کرده باشد ؛ (OECD 2000 )

۶. چشم اندازهای تازه
بعید است که با آموزش بتوان همه مسائل عمومی مربوط به نابرابری های اجتماعی را حل کرد ولی نبود دسترسی یکسان همه افراد به آموزش کیفی و مستمر ، شکاف های اجتماعی موجود را عمیق تر خواهد کرد . بهسازی کیفیت آموزشی و اجرای برنامه های اصلاحات آموزشی ، انگیزه نیرومندی برای استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات در توزیع دانش و مردمی کردن علم و در نهایت پیش برد برنامه های اصلاحات اجتماعی و فرهنگی است . فناوری اطلاعات و ارتباطات ابزار نیرومندی برای پاسخگویی هرچه جامع تر ، مناسب تر و کیفی تر به رشد تقاضای اجتماعی برای آموزش است . پاسخ گویی به رشد روز افزون تقاضای اجتماعی برای آموزش کیفی از طریق اجرای برنامه های آموزش مداوم ، متنوع ، ارزان و کیفی با بهره گرفتن از فناوری اطلاعات و ارتباطات ممکن است . در عین حال، بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات مساوی با همه چیز نیست ، کشورهای جهان سوم معمولا” به « فرایند مداوم همگرایی فناوری » بی توجه اند . بنابراین عموما” در مواجهه با فناوری های نو و از آن جمله فناوری اطلاعات و ارتباطات ابتدا دچار سرگشتگی می شوند سپس نسبت به کارآمدی ، نقش و پیامدهای فناوری دچار اغراق گویی می شوند.

استفاده از فناوری اطلاعات و ارتباطات پایان کار نیست ، ابتدای کار است . بنابراین ، نمی توان بدون آمادگی لازم ، آموزش و امکان سازگاری با فناوری نو منتظر حصول همه هدف های گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات شد . انتخاب بهترین روش ، کاراترین پروژه و عملی ترین طرح در توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات زمانی ممکن است که سیاست ها و راهبردهای اساسی برنامه ملی توسعه فناوری اطلاعات و ارتباطات به طور شفاف تعیین شده باشد . کشورهای جهان سوم بیش از پیش نیازمند سیاست ها و راهبردهای اساسی و ملی توسعه فناوری هستند تا دریافت رایانه و امکانات سخت افزاری . بدون این مهم کشورهای در حال توسعه بعید است که بتوانند نظام های آموزشی امروزی و مبتنی بر بهره گیری از فناوری های نو بنیان نهند .
برنامه ریزان آموزشی و درسی آشنا به فناوری اطلاعات و ارتباطات می توانند سیاستگذاران را در این راه کمک کنند . تجربه کشورهای جهان گنجینه ای ارزان است که می توان با بهره گیری از فناوری اطلاعات و ارتباطات به راحتی به آن دسترسی پیدا کرد . تجربه های ملی کشورهای گوناگون در گسترش فناوری در آموزش را می توان مرور کرد و درس های آموزنده ای در جهت انتخاب روش های مؤثر گسترش فناوری اطلاعات و ارتباطات به دست آورد . ارزیابی فنی طرح های آزمایشی