مقاله با موضوع
حقوق مالکیت فکری

مقاله با موضوع حقوق مالکیت فکری

دانلود پایان نامه

روزهای راحت خودشو طی می کرد. پس بیان نگرانی از تضییع حقوق مولفان بواسطه پخش آثارشان از وسایل رابطه جمعی ، حق مادی دیگری واسه پدیدآورنده به خاطر پخش ابتدایی و یا پخش دوباره اثرش به شکل آگهی، صدا یا تصویر در ماده 11 کنوانسیون تعبیه شد. بنابراین کنوانسیون برن علاوه بر حمایت از کارا سینمایی و تلویحاً کارا تلویزیونی به عنوان اثر ادبی و هنری ، واسه کلیه کارا قابل حمایت حق مادی پخش از رادیو یا تلویزیون رو در نظر گرفته.
علاوه بر کنوانسیون برن ، « کنوانسیون جهانی کپی رایت » هم در مورد حقوق مولف در سال 1952 میلادی تحت نظر سازمان آموزش ، علمی و فرهنگی سازمان ملل متحد یونسکو و تشویق ایالت متحده آمریکا در ژنو برگزار شد که در سال 1955 میلادی جنبه اجرایی به خود گرفت. حمایت همه جانبه از پدیدآورنده به باعث کنوانسیون برن و نبود تامین خواستهای کشورهای در حال پیشرفت که نیازمند ترجمه کارا فکری و پخش برنامه های رادیویی و تلویزیونی کشورهای پیشرفته بودن و ضمنا قادر به پرداخت هزینه های سنگین حقوق مادی اون کارا نبودن از طرفی و پذیرش تشریفات در حمایت از کارا ادبی و هنری در کشورهایی مثل آمریکا برخلاف اونی که در کنوانسیون مقرر بود و مدت حمایت محدودتر از کنوانسیون برن از طرف دیگه زمینه تهیه کنوانسیون ژنو رو درست کرد. این کنوانسیون از این حیث که در مقام بیان کارا قابل حمایت از عباراتی کلی استفاده نموده ، نسبت به کنوانسیون برن برتری داره ، اما با گذاشتن مدت حمایت 25 سال پس از مرگ پدیدآورنده شرایط استفاده از اثر ادبی و هنری رو راحت تر نمودهه. کنوانسیون ژنو در سال 1971 میلادی مورد اصلاح قرار گرفته و علاوه بر پذیرش حق پخش رادیو و تلویزیونی استفاده از برنامه های علمی و آموزشی رادیو و تلویزیون دیگه کشورها رو با کسب اجازه از منبع صلاحیت دار داخلی مجاز دونست.
ب)کنوانسیون رم – علی خلاف میل تلاشای انجام شده در تهیه کنوانسیون برن و بازنگریای پشت سر هم اون جهت حمایت از همه نوع اثر ادبی و هنری ، برخی کارا به خاطر وجود متفاوت خود از این حمایت بهره مند نشده ان. چون ویژگیای خاص کارا حق مولف مثل اصالت و خلاقیت رو دارا نبوده ، بلکه تنها تکنولوژی و سیستمای فنی بودن که به ضبط و پخش کارا حق مولف کمک می کردن. از طرف دیگه به خاطر اینکه هدف از ایجاد کارا ادبی و هنری اون بوده که به منصه ظهور رسیده و در دسترس عموم قرار بگیرند ، قاعدتاً نمی شد ، این فناوریا رو ندیده گرفت و از اونا حمایت نکرد. واسه همین در بازنگری کنوانسیون برن در سال 1948 میلادی در بروکسل بر ضرورت حمایت از اجراکنندگان ، تولید کنندگان کارا صوتی ، سازمانای پخش تاکید شد ، هر چند نتیجه ای درپی نداشت ، اما بعد از اون حمایت از این سه گروه شکل جدی تری به خود گرفت. تا اینکه پیش نویس کنوانسیون رم به وسیله یونسکو ، دفتر اتحادیه برن و سازمان بین المللی کار تهیه شده و پس از بررسیای لازم در سال 1961 میلادی با عنوان «کنوانسیون حمایت از اجراکنندگان ، تولید کنندگان کارا صوتی و سازمانای پخش» در رم به تصویب رسید. کنوانسیون نامبرده ، کنوانسیونی پیشرو حساب می شه ، چون برخلاف بقیه کنوانسیونای بین المللی که به جهت هماهنگ سازی قوانین ملی شکل گرفتن، کنوانسیون رم تلاشی بود ، واسه تامین مقررات بین المللی درزمینهای جدیدی که تنها چندکشور محدود اون رو قبول داشتن و غالب کشورها واسه عضویت در کنوانسیون رم اقدام به تهیه قوانین ملی در مورد حقوق در ارتباط کردن. از ویژگیای کنوانسیون رم در جهت حمایت از سه دسته کارا دارای حقوق در ارتباط (مجاور) و ضمنا مقایسه اون با کنوانسیون برن میشه به موارد زیر اشاره کرد :
اول اونکه به باعث ماده 1 کنوانسیون رم که با عنوان اصل حفاظتی هم از اون یاد می شه ؛ اعضای کنوانسیون رم نباید حقوق شناخته شده واسه کارا ادبی و هنری با عنوان حق مولف رو مورد تجاوز قرار دهند. چون از یه طرف شرط الحاق به کنوانسیون رم ، پیوستن به کنوانسیون برن یا ژنو در مورد حق مولف هستش. از طرف دیگه حقوق در ارتباط وقتی قابل حمایت می باشن که اثر ادبی و هنری قبلاً شناسایی شده باشه. پس هیچ یه از مقررات کنوانسیون نباید به شکلی تفسیر شن که به حمایت از اثر ابتدایی آسیبی وارد کنه.
دوم اونکه در ماده 2 کنوانسیون رم رعایت اصل رفتار ملی مثل کنوانسیون برن پیش بینی شده و حتی در تعریف رفتار ملی اومده ؛ « رفتار پذیرفته شده بوسیله قانون داخلی کشور عضو کنوانسیون رم نسبت به کارا بقیه کشورهای عضو» بنابراین اعضاء مکلف هستن علاوه بر حقوق انحصاری اعطاء شده بوسیله این معاهده و حق اجرت عادلانه ، حقوق اعطایی خودشو هم به افراد کشورهای عضو اعطاء کنه. ضمنا برخلاف کنوانسیون برن ، در کنوانسیون رم رعایت حقوق معنوی مثل رعایت نام و تمامیت اثر مورد اشاره قرار نگرفته و تنها حقوق مادی کارا مورد حمایت قرار گرفته.
سوم اونکه فارغ از اینکه کنوانسیون رم نسبت به کنوانسیون برن از کارا محدودتری حمایت می کند ، ماده 3 کنوانسیون تنها سه گروه اجراکنندگان ، تولید کنندگان کارا صوتی ، سازمانای پخش رو مورد حمایت حقوق در ارتباط قرار میده. هر چند برخی کشورها در قوانین داخلی خود کارا دیگری رو هم در گروه حقوق در ارتباط مورد حمایت قرار می دن ، واسه مثال در قانون مالکیت فکری فرانسه تولید کنندگان کارا تصویری (ویدئوگرام) و در قانون مالکیت فکری آلمان پایگاه های داده ، کارا عکاسی ع
لاوه بر سه گروه اصلی مورد حمایت در کنوانسیون مورد حمایت حقوق در ارتباط قرار می گیرند. البته در مقابل کشورهای دارای حقوق کامن لا مثل انگلستان این کارا رو هم به باعث حقوق کپی رایت مورد حمایت قرار می دن ، بدین تعبیر که بین حقوق مولف و حقوق در ارتباط تفکیکی قائل نشده و هر دو گروه از حقوق رو به باعث کپی رایت مورد بررسی قرار می دن. آخر سر برخی کشورها مثل ایران حقوق در ارتباط رو به روشنی مورد حمایت قرار نداده و حمایت از افراد موضوع این حقوق به شرط قوانین عام مسولیت مدنی و حقوق قراردادها هستش.


واسه دانلود متن کامل پایان نامه ، مقاله ، تحقیق ، پروژه ، پروپوزال ،جلسه مقطع کارشناسی ، ارشد و دکتری در موضوعات مختلف با فرمت ورد می تونید به سایت  40y.ir  مراجعه کنین
رشته حقوق همه گرایشا : عمومی ، جزا و جرم شناسی ، بین الملل،خصوصی…

مطلب مرتبط :   تحقیق با موضوعمعیارهای طراحی، پیشرفت اقتصادی، طراحی مهندسی، تجارت جهانی

در این سایت مجموعه خیلی بزرگی از مقالات و پایان نامها درج شده که قسمتی از اونا به شکل رایگان و بقیه واسه فروش و دانلود درج شده ان

پنجم اونکه ماده 11 کنوانسیون رم در مورد کارا صوتی قائل به رعایت تشریفات شده و حمایت از اثر صوتی به شرط درج علامت p همراه با سال و تاریخ اولین پخش روی اثر شده.از طرف دیگرمدت حمایت از حقوق در ارتباط پیش بینی شده در کنوانسیون رم 20 سال پس از اجرا یا اثبات (ضبط) یا پخش در نظر گرفته شده. در حالی که کمه کم مدت حمایت از حقوق مولف کارا ادبی و هنری طبق کنوانسیون برن تا 50 سال پس از مرگ پدیدآورنده و نسبت به کارا سینمایی 50 سال از زمان ساخت یا پخش اثر در نظر گرفته می شه.
حمایت کوتاه کنوانسیون رم از تولید کنندگان کارا صوتی و نبود حمایت از سیستمای پخش بی سیم از طرفی و پیشرفت تکنولوژی مربوط به ضبط کارا صوتی و سیستمای پخش بی سیم از طرف دیگه موجبات انعقاد دو کنوانسیون در این مورد یعنی « کنوانسیون حمایت از تولید کنندگان کارا صوتی در مقابل افزایش غیر مجاز» در سال 1971 در ژنو و « کنوانسیون مربوط به پخش سیگنالای حامل برنامه که با ماهواره مخابره می شن.» در سال 1974 در بروکسل گردید. آخرین مقرره در این مورد
« معاهده راجبه اجراها و کارا صوتی» بود که در سال 1996 در ژنو تصویب شد و از ویژگیای مهم اون میشه به حمایت از اجراها و کارا صوتی در فضای مجازی و پذیرش حقوق معنوی واسه اجراکنندگان و افزایش مدت حمایت کارا صوتی از 20 سال به 50 سال اشاره کرد.
با بیان این مقدمه در مورد کنوانسیونای مربوط به حقوق در ارتباط ، نمیشه رابطه سه گروه حقوق در ارتباط یعنی اجراکنندگان ، تولید کنندگان کارا صوتی و سازمانای پخش رو با کارا تلویزیونی ندیده گرفت. چون اجراکنندگان از راه اجرای کارا ادبی و هنری کسب درآمد می کنن و این درآمد خود از راه تولید کنندگان کارا صوتی و سازمانای پخش بدست میاد. تولید کنندگان کارا صوتی هم از یه طرف به اجراکنندگان واسه ضبط کارا ادبی و هنری نیازمند هستن و از طرف دیگه به سازمانای پخش واسه پخش و تبلیغات و معرفی اثر خود نیاز دارن. آخر سرً سازمانای پخش واسه تنظیم و تهیه برنامه های خود جهت پخش از رادیو و تلویزیون به اجراکنندگان و تولید کنندگان کارا صوتی نیازمند هستن. به بیان روشن تر سازمان پخش به عنوان ریشه پخش اثر تلویزیونی علاوه بر رابطه مستقیم با دیگه کارا حقوق در ارتباط یعنی اجرای اجراکنندگان و اثر صوتی تولید کنندگان ، از همین راه ارتباطی غیر مستقیم با کارا ادبی و هنری موجد حق مولف داره. در این بین نباید سازمانای پخش و حقوق و تکالیف اون در برابر پخش کارا رادیویی و تلویزیونی رو ندیده گرفت.

ج) موافقت نامه تریپس – کلا سه تغییر کلی باعث شد تا برخی کشورهای عضو پیمان گات (راجبه تجارت بین المللی) ضرورت ایجاد دور جدیدی از گفت و گو ها رو احساس کنن : اول ضعف مقررات پیمان گات در دو بخش مهم تجارت یعنی کشاورزی و منسوجات دوم ناظر بودن قوانین و مقررات گات فقطً بر جنسا نه خدمات و سوم اجرای غیر تاثیرگذار قوانین ملی در حمایت از حقوق مالکیت فکری از حیث نبود اتحاد قوانین اون در کشورها که خود باعث رشد تجارت جنسای تقلبی شده بود. این تحولات آخر سر باعث برگزاری دور اروگوئه شد ، که قرار بود چار سال به طول انجامد ، اما پس از7 سال و به طور رسمی به پیمان مراکش منتهی شد. از مهم ترین نتایج این گفت و گو ها تاسیس سازمان تجارت جهانی ، بهبود تجارت جنس و خدمات و یه موافقتنامه راجبه جنبهای تجاری حقوق مالکیت فکری بود. موافقتنامه تریپس هم از نگاه فنی و هم از نگاه سیاسی یکی از بحث انگیزترین موضوعات دستور کار دور اروگوئه بوده. چون به همون اندازه که کشورهای پیشرفته مثل آمریکا ، خواستار اعمال حمایت حقوق مالکیت فکری در نظام تجارت جهانی بودن ، کشورهای در حال پیشرفت نگران افزایش قیمتا و نبود دسترسی به جنسای موجد مالکیت فکری بودن. هدف از انعقاد موافقت نامه تریپس در مقدمه اون بدین شکل بیان شده : « به خاطر کاهش انحرافات و مشکلات در تجارت بین الملل و احساس نیاز به افزایش تاثیرگذار حمایت از حقوق مالکیت فکری و جلوگیری از اینکه تصمیمات و تشریفات اعمال این حقوق خود تبدیل به مانعی بر سر راه تجارت قانونی نشه ، باید موضوع حقوق مالکیت فکری در مورد جنبهای تجاری مطمح نظر قرار بگیره. » اینجوری مثل ویژگیا و اصول حاکم بر موافقتنامه تریپس به عنوان یکی از کامل ترین اسناد بین المللی در مورد مالکیت فکری میشه به موارد زیر اشاره کرد :
اول اونکه موافقتنامه تریپس تموم بخش های مالکیت فکری مثل حق مولف ، حقوق در ارتباط ، پایگاه های داده ، برنامه های رایانه ای و مالکیت صنعتی و تجاری رو مورد حمایت قرار میده. اما در مورد حمایت از حقوق مولف ماده 9 موافقت نامه تریپس دولتای عضو رو مکلف نموده تا به مواد 1 تا 20 کنوانسیون برن نظر داشته و خودشو با اون برابری دهند. اما در مورد حمایت حقوق در ارتباط در ماده 14 به کنوانسیون رم برگشت نشده بلکه حقوق مندرج در این کنوانسیون به شکل کوتاه در موافقت نامه بیان شده. بدین تعبیر که کنوانسیون رم در موافقت نامه تریپس ترکیب نشده و تنها در موارد خاصی به اون برگشت داده شده.
دوم اونکه نسبت به حقوق معنوی که جزء لاینفک حقوق مولف بوده و در ماده شش تکراری کنوانسیون برن به اون تاکید شده ، ماده 9 موافقتنامه مقرر می داره ؛ کشورهای عضو مجبور به رعایت ماده 6 تکراری کنوانسیون برن نیستن ، با اینکه مجبور به برابری خود با مواد 1 تا 21 کنوانسیون برن هستن.در توجیه این قسمت از ماده 9 م
ی توان گفت : سازمان تجارت جهانی به عنوان یکی از سازمانای وابسته به سازمان ملل متحد با هدف مهم تجارت آزاد بین المللی ایجاد شده و واسه همین جنبه اقتصادی و تجاری هر معامله در اون پر رنگ تر بوده ، در این صورت روشنه که توجه به حقوق معنوی این هدف مهم رو تحت تاثیر قرار میده. پس حقوق معنوی در موافقت نامه تریپس به رسمیت شناخته نشده.
سوم اونکه طرح حق مولف در موافقتنامه باعث هماهنگی هر چه بیشتر حقوق مولف و حقوق در ارتباط رو گشته تا اون جایی که به باعث بند 5 ماده 14 مدت حمایت یکسانی واسه هر دو دسته از حقوق در نظر گرفته شده، هر چند نسبت به حق مولف همون مدت مورد نظر کنوانسیون برنه. اما مدت حمایت کنوانسیون رم از حقوق در ارتباط از 20 سال به 50 سال افزایش یافته. دیگه اونکه موافقتنامه تریپس در مورد سازو کارهای اجرای حقوق مالکیت فکری و نظام حل و فصل اختلافات حتی نسبت به کنوانسیونای تخصصی حقوق مالکیت فکری مقررات کامل تر و بهتری وضع نمودهه.
چهارم اونکه قانون رفتار ملی که پیش از این در کنوانسیون برن و رم از اون صحبت شد ، در بند 4 ماده 3 موافقتنامه تریپس هم پذیرفته شده. اما قانون ی دیگری هم در موافقتنامه پیش بینی شده که در مقایسه با بقیه مقررات بین المللی در مورد حقوق مولف ، مبحثی جدیده. اونم درج شرط یا اصل کشورهای کامله الوداد در ماده 4 موافقتنامهه ، هر چند نمیشه این اصل رو به شکل مطلق مجری دونست و استثنائات زیادی بر اون وارد شده.
بنابراین نسبت موافقت نامه تریپس با دو کنوانسیون برن و رم رو در مورد کپى رایت و حقوق در ارتباط مى توان اینجور بررسی کرد که امضاکنندگان موافقت نامه بازم به مفاد دو کنوانسیون برن و رم پای بند بوده ، اگه چهشرط قبول این موافقت نامه ، عضویت در کنوانسیون برن نیس; ولى به باعث ماده 9 اون، امضاکنندگان مجبور به تعهدات کنوانسیون برن هستن ، به جزءآنچه در ماده 6 تکراری بیان شده یعنی حقوق معنوى مؤلف. از طرف دیگه برخلاف کنوانسیون برن ، کنوانسیون رم در موافقت نامه تریپس ترکیب نشده و تنها در موارد خاصى به اون برگشت داده شده. بنابریان در این موافقت نامه هم نسبت به کارا تلویزیونی به شکل روشن سخنی به بین نیامده ، چون در مورد کارا قابل حمایت به کنوانسیون برن و رم برگشت شده.موافقت نامه ترپیس در چند زمینه نسبت به کنوانسیون رم و برن بهتر عمل نمودهه مثل :حقوق ناشى از کپى رایت رو افزایش داده وصاحبان کارا یعنى صاحبان برنامه هاى کامپیوترى ، صاحبان کارا سینمایى و صاحبان کارا صوتی یا وارثان اونا مى میتونن اصل یا کپى کارا خودشو اجاره تجارتى دهند یا از اجاره دادن اون جلوگیرى کنن.

پس شباهت بین کارا سینمایی و تلویزیونی میشه حق اجاره تجارتی واسه این کارا هم در نظر گرفت. از طرف دیگه مدت حمایت از اجراکنندگان و تولید کنندگان کارا صوتی مثل کارا حقوق مولف به 50 سال از تاریخ اولین اجرا یا ضبط افزایش یافته ، این در حالیه که در مورد سازمانای پخش نسبت به کارا رادیویی و تلویزیونی همون مدت حمایت 20 سال از زمان پخش قابل اجرا هستش. بنابراین اگه اجرا یا اثر صوتی به سازمان پخش واگذار شه ، تنها واسه 20 سال مورد حمایت قرار خواهد گرفت. ً و طبق اونی که در کنوانسیون برن اومده مولف تنها می میتونه شخص حقیقی باشه ، این در حالیه که با بررسی مواد موافقت نامه تریپس میشه گفت : مولف مثل شخص حقیقی و حقوقیه. نکته مهم دیگه اینه که سازمانای پخش به باعث موافقت نامه حق جلوگیری از پخش یا پخش دوباره برنامه های تلویزیونی خود به عموم از راه ابزار مثل بی سیم و با سیم رو دارا هستن و این در حالیه که در کنوانسیون رم تنها به جلوگیری از پخش بوسیله ابزار با سیم اشاره شده. طبق همین مقررات جدید موافقت نامه تریپس نسبت به کارا تلویزیونی چه از حیث حق مولف و چه از حیث حقوق در ارتباط قابل بررسی و توجه.

پاسخی بگذارید

بستن منو